مقاله اثر محافظتي ملاتونين بر تغييرات هيستولوژيک بيضه موش بالغ تحت درمان با بوسولفان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در باروري و ناباروري (JOURNAL OF REPRODUCTION AND INFERTILITY) از صفحه ۶۷ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: اثر محافظتي ملاتونين بر تغييرات هيستولوژيک بيضه موش بالغ تحت درمان با بوسولفان
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسپرماتوژنز
مقاله بوسولفان
مقاله بيضه
مقاله سلول ليديگ
مقاله شيمي درماني
مقاله ملاتونين
مقاله ناباروري مردان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدقاسمي فهيمه
جناب آقای / سرکار خانم: فغاني لنگرودي معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: خواجه جهرمي سينا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اثرات سيتوتوکسيک شيمي درماني و اثرات آن در قدرت باروري، از نظر باليني حايز اهميت است. ملاتونين، هورمون غده اپي فيز به عنوان آنتي اکسيدان شناخته شده است. هدف از تحقيق حاضر بررسي اثرات محافظتي ملاتونين روي اختلالات اسپرماتوژنز ناشي از درمان با بوسولفان با کمک ارزيابي هاي بافت شناسي بافت بيضه مي باشد.
روش بررسي: مطالعه حاضر روي ۳۲ موش نر بالغ ۸ هفته انجام شد. حيوانات در چهار گروه شامل گروه کنترل دريافت كننده DMSO گروه ۲، دريافت كننده تک دوز ۲۰mg/kg بوسولفان به صورت داخل صفاقي و گروه ۳ با ۱۰mg/kg ملاتونين براي ۵ روز به صورت داخل صفاقي درمان شدند. گروه ۴ به دنبال تجويز ۲۰mg/kg بوسولفان، به مدت ۵ روز ملاتونين دريافت مي کرد. ۳۵ روز پس از شروع درمان، بيضه همه حيوانات از بدن خارج شد و ارزيابيها از طريق مشخص نمودن نمره بندي جانسون، مطالعات مورفومتري لوله هاي سمي نيفروس، تخمين حجم سلول هاي ليديگ و شمارش سلول هاي زايا انجام شد. آناليزهاي آماري با کمک روش ANOVA انجام گرفت و سطح آماري P<0.05 معني دار در نظر گرفته شد.
نتايج: موش هاي تحت درمان با بوسولفان در مقايسه با گروه کنترل، کاهش معني دار در ارزيابيها بر اساس معيار نمره بندي جانسون و کيفيت اسپرماتوژنز نشان دادند (P<0.001). پارامترهاي کمي لوله هاي سمي نيفروس (P<0.05) و حجم هسته سلول هاي ليديگ به طور معني دار در گروه دوم در مقايسه با کنترل کاهش داشت. در حاليکه ملاتونين در گروه ۴، باعث طبيعي شدن قابل توجه پارامترهاي لوله هاي سمي نيفروس (P<0.05)، حجم هسته سلول هاي ليديگ (P<0.001) و نتايج ارزيابي بر اساس معيار جانسون (P<0.001) در مقايسه با گروه ۲ شد. ملاتونين تعداد همه سلول هاي زايا را در گروه ۴ در مقايسه با گروه ۲ به صورت معني دار (P<0.05) افزايش داد.
نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي دهد که ملاتونين داراي اثر محافظتي روي آسيب هاي بيضه القا شده با بوسولفان است، هرچند که مکانيسم نامشخص است. احتمالا اين عمل از طريق کاهش آسيب هاي اکسيداتيو صورت مي گيرد.