مقاله اثر محلول پاشي برخي از عناصر غذايي بر خصوصيات کمي، کيفي و سال آوري درختان پسته که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در نيمه دوم ۱۳۸۸ در علوم باغباني (علوم و صنايع كشاورزي) از صفحه ۱ تا ۱۰ منتشر شده است.
نام: اثر محلول پاشي برخي از عناصر غذايي بر خصوصيات کمي، کيفي و سال آوري درختان پسته
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پسته
مقاله سال آوري
مقاله پوکي
مقاله خنداني
مقاله عناصر غذايي
مقاله محلول پاشي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: داوري نژاد غلامحسين
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: آخرتي مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پسته محصول استراتژيک در صادرات ايران به کشورهاي ديگر بوده به منظور ارتقا خواص کمي و کيفي اين محصول آزمايشي در سال هاي ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ انجام گرديد. تاثير محلول پاشي تيمارهاي تغذيه اي به منظور رفع محدوديت هاي موجود در جذب عناصر غذايي از طريق خاک و برطرف نمودن مشکل تناوب باردهي در درختان پسته رقم اوحدي در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي با سه تکرار بررسي گرديد. در اين آزمايش تيمار هاي شاهد (آب)، NPK، آهن، کلسيم، منيزيم، منگنز، روي، مس و تيمار کل (شامل کليه عناصر بالا) در سه مرحله: پانزده روز بعد از تمام گل، زمان پرشدن مغز و يک ماه قبل از برداشت اعمال گرديد. درصد خنداني و مغزداري ميوه، شاخص عملکرد بر سطح مقطع شاخه، رشد رويشي، ميزان کلروفيل برگ و عناصر موجود در برگ ها بررسي شد. درصد خنداني در تيمارها تفاوت معني داري را نشان داد بطوريکه بيشترين درصد خنداني در تيمار کلسيم و کمترين آن در شاهد مشاهده شد. از نظر درصد پوکي و ميزان کلروفيل برگ بين تيمارها تفاوت معني داري مشاهده نگرديد. ميزان عملکرد به ازاي واحد سطح مقطع شاخه در دو سال ۸۳ و ۸۴ با هم تفاوت معني داري داشت، بطوريکه در سال ۸۳ بيشترين و کمترين ميزان عملکرد به ترتيب در تيمار NPK و تيمار کل مشاهده شد. در سال ۸۴ نيز بيشترين و کمترين ميزان عملکرد به ترتيب در تيمار مس و تيمار کل ديده شد. رشد رويشي در تيمارهاي مختلف تفاوت معني داري داشت، بيشترين ميزان رشد رويشي در تيمار مس و کمترين آن در تيمار کل ديده شد. درصد جذب عناصر توسط برگ در هر تيمار با شاهد و کل سنجيده شد. ميزان ازت، فسفر و پتاسيم برگ در تيمارهاي NPK و تيمار کل تفاوت معني داري با شاهد داشت، بطوريکه ميزان اين عناصر در تيمار NPK و کل بيشتر از شاهد بود. ميزان منگنز برگ نيز در تيمار کل و تيمار منگنز يطور معني داري بيشتر از تيمار شاهد بود.