سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی بوم شناختی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا عادل زاده – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی
امیر غریب عشقی – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر
کمال شهبازی – محقق مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل

چکیده:

بقایای به جا مانده از برداشتگندم، در عملیات تهیه زمین و کاشت و داشت مکانیزه محصول بعدی ایجاد مشکل می نماید . در این راستا آزمایشی در قالب بلوک های کامل تصادفی در چهار تیمار و چهار تکرار در مزرعه مرکز تحقیقات کشاورزی مغان انجام شد . تیمارها شامل :
الف : سوزاندن بقایا، شخم با گاوآهن برگردان دار و دیسک تندوم .
ب : ساقه خردکنی، شخم با گاوآهن برگردان دار و دیسک تندوم .
ج : سافه خردکنی، شخم با گاوآهن قلمی و روتیواتور .
د : بی خاک ورزی .
تیمارهای فوق پس از برداشت گندم بر روی بقایا انجام گردید . بـا توجـه بـه تنـاوب رایـج منطقـه ذرت رقـم ۷۰۴ به صورت کشت دوم ( ذرت سیلاژی ) کاشت شد . برداشت بوته تر به صورت کف بـر انجـام و نمونـه هـا تـوزین شـد ند . نتـ ایج بیان گر آن بود که تیمارها از نظر عملکرد و شاخص سطح برگ میانی اختلاف معنـی داری در سـطح احتمـال ۱ درصـد و ازنظر شاخص های طول بوته وسطح برگ پرچم اختلاف معنی داری در سطح احتمال ۵ درصـد داشـتن د . تیمارهـای ب و ج از نظر شاخص های درصد کاهش طول بقایا و درصد مدف ون شدن بقایا اختلاف آماری معنی داری در سطح احتمـال ۵ درصـد دارا بودند .