مقاله اثر مرفين بر حملات صرعي ايجاد شده بوسيله مايع مغزي نخاعي با منيزيم كم در هيپوكامپ كامل موش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۴۰ تا ۴۷ منتشر شده است.
نام: اثر مرفين بر حملات صرعي ايجاد شده بوسيله مايع مغزي نخاعي با منيزيم كم در هيپوكامپ كامل موش
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله صرع
مقاله مرفين
مقاله نالوكسان
مقاله هيپوكامپ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حشمتيان بهنام
جناب آقای / سرکار خانم: صبوري احسان
جناب آقای / سرکار خانم: نسيمي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: مرفين قادر به ايجاد اثر تشديدي ونيز تضعيفي بر فعاليت صرعي برحسب شرايط آزمايش مي باشد. بررسي اثرات متضاد مرفين بر برخي فعاليتهاي عصبي مثل صرع مي تواند مكانيسم بعضي از رخدادهاي عصبي و سازشهاي نروني را توجيه نمايد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين اثر مرفين بر حملات صرعي ايجاد شده بوسيله مايع مغزي نخاعي با منيزيم كم در هيپوكامپ كامل در خارج بدن بوده است.
روش كار: در اين مطالعه تجربي موشهاي نوع ۱۱C57/BL6 تا ۱۹ روزه مورد استفاده قرار گرفت. موشها بيهوش شده و مغز آنها خارج گرديد و در  Artificial CerebroSpinal Fluid (ACSF)سرد – يخ كه بطور مداوم اكسيِِژن گيري مي شد به مدت ۳ دقيقه قرار گرفت (n=25). سپس هيپوكامپ زنده بصورت سالم و دست نخورده با دقت از بقيه مغز جدا شد و درACSF  استاندارد حداقل به مدت يك ساعت قبل از ثبت نگهداري شد. ACSF با منيزيم كم براي مشروب كردن بافت همراه با اكسيژن مورد استفاده قرار گرفت كه باعث ايجاد فعاليت صرعي در بافت شد. ثبت الكتروفيزيولوژيك بطور عمده از لايه هرمي در ناحيهCA1 به عمل آمد. فعاليتهاي صرعي از نظر طول مدت و درصد زمان حمله مورد مطالعه قرار گرفت.
نتايج: مرفين با غلظت ۱۰ و ۲۰۰ ميكرومول فعاليتهاي صرعي را تضعيف كرد، در حاليكه غلظتهاي متوسط مرفين (۳۰ و ۱۰۰ ميكرومول) اين فعاليها را تشديد نمود. نالوكسان(۱۰mM)  نه تنها اثرات تحريكي مرفين را مهار كرد، بلكه فعاليتهاي صرعي ايجاد شده بوسيله  ACSF با منيزيم كم را نيز تضعيف نمود. غلظتهاي مختلف مرفين بصورت توام با نالوكسان(۱۰mM)  حملات صرعي را تضعيف نمود.
نتيجه نهايي: مطالعه حاضر نشان داد كه مرفين در غلظتهاي حدود ۳۰ و ۱۰۰ ميكرومول ممكن است باعث تشديد فعاليت صرعي شود و در بيماران صرعي بايد با احتياط بيشتري مصرف گردد. بر عكس، نالوكسان اثرات ضد صرعي نشان داده و مي تواند در اين مورد مفيد واقع شود.