سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فاطمه رمضانپور – کارشناس ارشد زراعت، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان
مسعود اصفهانی – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان
جعفر اصغری – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان
محمد ربیعی – محقق موسسه تحقیقات برنج کشور، رشت

چکیده:

به منظور برداشت سریعتر کلز ا، عدم تداخل آن با کشت برنج و همچنین جلوگیری از کاهش عملکرد کلزا بر اثر ر یزش دانه ها پس از رسیدگی، اثرات مصرف مواد خشکاننده پیش از برداشت بر کاهش رطوبت دانه، کیفیت دانه و صفات گیاهچه ای در یک آزمایش مزرعه ای در موسسه تحقیقات برنج کشور در رشت بر روی کلزای رقم هایولا ۳۰۸ مورد بررسی قرار گرفت . سه تیمار خشکاننده هر یک در سه غلظت شا مل الف ) گلای فوزیت (۱/۶۴، ۲/۶۴ و ۳/۲۸ لیتر ماده موثره در هکتار )، ب) پاراکوات (۰/۴، ۰/۸ و ۱/۲ لیتر ماده موثره در هکتار )، ج) کلرات سدیم (۴، ۵ و ۶ کیلوگرم در هکتار) و د) تیمار شاهد (بدون محلول پاشی) بود. در این آزمایش روند کاهش رطوبت ، عملکرد و درصد روغن دانه و صفات گیاهچه ای در تیمار و شاهد اندازه گیری شدند . نتایج آزمایش نشان داد که تاثیر نوع مواد خشکاننده بر کاهش رطوبت دانه ، و درصد روغن دانه معنی دار بود . اما از نظر عملکرد دانه ، وزن هزار دانه و صفات گیاهچه ای تیمارهای خشکاننده و شاهد اختلاف معنی داری نداشتند نتایج نشان داد که همه تیمارهای خشکاننده ۱۱-۹ روز نسبت به شاهد برداشت را تسریع کردند به جز تیمار حداقل گلایفوزیت که ۴ روز تسریع در برداشت داشت . بیشترین عملکرد دانه و کمترین آن به ترتیب ۲۴۶۱/۷ کیلوگرم در هکتار مربوط به غلظت حداقل پاراکوات و ۱۷۳۰/۳ کیلوگرم در هکتار مربوط به غلظت حداکثر پاراکوات بوداما با شاهد تفاوت معنی داری نداشت .از نظر درصد روغن تیمار حداکثر گلایفوزیت دارای بیشترین میزان (۴۰/۴۸ درصد )بود. از بین تیمارهای آزمایشی ، تیمارهای ۱/۲ لیتر در هکتار پاراکوات و ۶ کیلوگرم در هکتار کلرات سدیم به دلیل ۱۱ رو ز تسریع در برداشت محصول و عدم تاثیر سوء بر کیفیت دانه به عنوان خشکاننده پیش از برداشت کلزا در شرایط آب و هوایی شمال ایران بهتر به نظر می رسند