مقاله اثر مصرف خوراكي علف چشمه بر ميزان گلوكز و چربي هاي سرم و بازسازي سلول هاي بتا موش صحرايي ديابتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تير ۱۳۸۹ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۵۳ تا ۶۱ منتشر شده است.
نام: اثر مصرف خوراكي علف چشمه بر ميزان گلوكز و چربي هاي سرم و بازسازي سلول هاي بتا موش صحرايي ديابتي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله علف چشمه
مقاله گلوکز
مقاله ليپيد
مقاله ديابت قندي
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قيني محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: روغني مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: آل آقا احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: كاهش دادن سطح گلوكز و ليپيدهاي سرم در بيماران ديابتي با استفاده از گياهان دارويي از اهميت زيادي برخوردار مي باشد. در بررسي حاضر، اثر مصرف خوراكي علف چشمه بر ميزان گلوكز و ليپيدهاي سرم و مورفولوژي جزاير لانگرهانس در موش هاي صحرايي ديابتي مورد بررسي قرار گرفت.
روش كار: در اين مطالعه از نوع تجربي موش هاي صحرايي نر (n=36) به طور تصادفي به چهار گروه كنترل، كنترل تحت درمان با گياه، ديابتي، و ديابتي تحت درمان با گياه تقسيم بندي شدند. دو گروه تحت تيمار نيز از غذاي موش حاوي %۶٫۲۵ گياه به مدت ۶ هفته بدون محدوديت استفاده نمودند. براي ديابتي نمودن موش ها از استرپتوزوتوسين به فرم تك دوز و داخل صفاقي به ميزان ۶۰ ميلي گرم بر كيلوگرم وزن حيوان استفاده گرديد. ميزان گلوكز، تري گليسيريد، كلسترول تام، كلسترول LDL و HDL سرم قبل از بررسي و در هفته هاي ۳ و ۶ پس از بررسي تعيين گرديد. همچنين، وضعيت سلولي جزاير لانگرهانس در چهار گروه با استفاده از روش رنگ آميزي گومري مورد بررسي قرار گرفت. براي آناليز آماري داده ها نيز از آزمون هاي آنووا با اندازه گيري مكرر و آنووا يك طرفه در برنامه سيگما استات استفاده گرديد.
يافته ها: در گروه ديابتي تحت درمان با گياه، ميزان گلوكز سرم به طور معني دار در هفته هاي ۳ و ۶ كمتر از گروه ديابتي درمان نشده بود (P<0.01). به علاوه سطح كلسترول توتال، كلسترول HDL و LDL سرم در گروه ديابتي تحت تيمار در همين هفته ها تغيير معني دار در مقايسه با گروه ديابتي درمان نشده نشان نداد. از طرف ديگر، درمان موش هاي ديابتي با گياه كاهش معني دار ميزان تري گليسيريد سرم در مقايسه با گروه ديابتي درمان نشده را ايجاد نمود (P<0.05). از نظر بافت شناسي نيز در موش هاي ديابتي كاهش بارز سلول هاي بتا در هر جزيره مشاهده شد و تيمار با گياه نيز تغيير معني دار در گروه ديابتي ايجاد ننمود.
نتيجه گيري: مصرف خوراكي علف چشمه در مدل تجربي ديابت قندي داراي اثر هيپوگليسميك بوده و موجب تغيير سودمند فقط در مورد تري گليسيريد سرم مي گردد.