سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد نوروزی – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
محسن دانش مسگران – عضو هیأت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

به منظور بررسی اثر مخمر نانوایی (Saccharomyces cerevisiae-1026) بر برخی فراسنجه های خونی و شکمبه ای، از چهار رأس بره نر هشت ماهه بلوچی فیستول گذاری شده با میانگین وزن ۴ ±۳۵ کیلوگرم، در یک طرح چرخشی اسپلیت اسپلیت پلات استفاده گردید. جیره های غذایی بر اساس جداول AFRC(1993) برای ۱/۲۵ برابر احتیاجات نگهداری تنظیم شد . گروه های آزمایشی عبارت بودند از H )جیره دارای الیاف خام زیاد ( ۳۰ % کنسانتره + ۷۰% ، علوفه ، HY ) جیره دارای الیاف خام زیاد + ۴ گرم مخمر برای هر رأس گوسفند در روز ، C) جیرهدارای الیاف خام کم ( ۷۰ % کنسانتره + ۳۰ % علوفه) و CY ) جیره دارای الیاف خام کم + ۴ گرم مخمر برای هر رأس گوسفند در روز . نمونه های خون و مایع شکمبه بترتیب طی ۶ و ۸ ساعت پس از مصرف خوراک و نمونه های ادرار به منظور تخمین پروتئین میکروبی در سه روز پایانی آزمایش جمع آوری شد. دو ساعت پس از مصرف خوراک C ، مخمر موجب افزایش معنی دار pH شکمبه نشد (۰/۰۵<P) 6/22 در مقابل ۶/۰۵) .مخمر غلظت آمونیاک مایع شکمبه ای را با گرو ه آزمایشی H طی ساعات ۱ تا ۴ و با گروه آزمایشی C طی ساعات ۰/۵ تا ۳ بعد از مصرف خوراک، بطور معنی داری کاهش داد (۰/۰۵>P) . مخمر سه ساعت پس ا ز مصرف خوراک H و دو ساعت پس از مصرف خوراک Cموجب افت معنی دار (۰/۰۵>P) غلظت اوره پلاسما (بترتیب ۱۰/۷۷ در مقابل ۱۳/۷۶ و ۱۰/۶۹ در مقابل ۱۳/۷۴ میلی گرم در دسی لیتر ) شد . میانگین تولید پروتئین میکروبی با گروه آزمایشی H بطور نسبی بیشتر از سایر گروه های آزمایشی بود . نتایج نشان دادکه مخمر با افزایش مصرف آمونیاک و افزایش نسبی تولید پروتئین میکروبی، تا حدی کارایی خوراک را افزایش می دهد.