سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رحمان رجبی – معاونت موسسه تحقیقات کشاورزی دیم
رضا حق پرست – معاونت موسسه تحقیقات کشاورزی دیم
مصطفی آقایی سربرزه – موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر
اکبر شعبانی – معاونت موسسه تحقیقات کشاورزی دیم

چکیده:

گندم از جمله محصولاتی است که بیشتر ین سطح زیر کشت را در کشور به خود اختصاص داده است و به عنوان یک محصول استراتژیک در ایران درنظر گرفته می شود. افزایش و پایداری عملکرد این محصول از دغدغه های اصلی سیاستگزاران کلان کشور می باشد . یکی از روش ها ی افزایش عملکرد گندم و دستیابی به اهداف کشاورزی پایدار استفاده از کودهای زیستی می باشد. کود های زیستی ازتوباکتر و نیتروکسین حاوی تعدادی از باکتری های مفید از جنس ازتوباکتر و آزوسپریلیوم می باشند که از انواع باکتری های محرک رشد گیاه هستند . کود زیستی فسفات نیز حاوی دو نوع باکتری حل کننده فسفات می باشد،.این باکتری ها از طریق آزاد کردن مقدار زیادی یون هیدروژن و آنزیمهای فسفاتاز، باعث رها سازی فسفات از ترکیبات آلی و معدنی می گردند. که در جذب سایر مواد غذایی نقش دارند و باعث باروری خاک و هم چنین باعث کاهش بیماری های گیاهی می شوند . در این تحقیق تاثیر مصرف سه نوع کود زیستی (ازتوباکتر، نیتروکسین و بیوفسفات) و کود شیمیایی ((N45P45) بر کمیت و کیفیت عملکرد گندم رقم سرداری و یک رقم امیدبخش در دست معرفی، طی ۲ سال در ایستگاه تحقیقات دیم سرارود مورد بررسی قرار گرفت . در این آزمایش غلظت آهن و روی در دانه بوسیله دستگاه جذب اتمی ،غلظت بر در دانه به روش سوزاندن خشک در مجاورت اکسید کلسیم و سپس بوسیله دستگاه فلیم فتومتر و نیتروژن دانه بوسیله دستگاه کجلدال اندازه گیری شدند. نتایج تجزیه مرکب دو ساله نشان داد که کود های زیستی تاثیر بسیار معنی داری بر روی درصد نیتروژن دانه ، پروتئین دانه ، غلظت آهن و روی دانه نشان دادند . بطوریکه مصرف کود های زیستی ازتوباکتر ، بیوفسفات، نیتروکسین، ازتو باکتر +بیوفسفات، نیتروکسین + بیوفسفات و کود شیمیایی ، درصد پروتئین دانه را نسبت به تیمار بدون مصرف کود (N0P0) ، ا ۸ تا ۱۴ درصد افزایش دادند که بیشترین افزایش پروتئین دانه مربوط به تیمارهای کودی ازتو باکتر +بیوفسفات و کود شیمیایی بود .همچنین مایه زنی بذور با کود های زیستی مورد بررسی ، باعث افزایش جذب آهن وغلظت روی دانه شدند و بیشترین افزایش جذب آهن و روی دانه نیز مربوط به تیمار ازتو باکتر + با بیوفسفات بود.