سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

صادق بیک نژاد درونکلایی – کارشناس ارشد سازمان جهاد کشاورزی استان مازندران
مهدی عزیزی – عضو هیات علمی و مدیر گروه مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد
ولی اله رامئه – عضو هیات علمی ومسئول بخش اصلاح بذر مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
مهران افضلی – عضو هیات علمی و محقق بخش آب و خاک مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران

چکیده:

به منظور بررسی اثر مصرف مقادیر مختلف پتاسیم و منیزیم بربرخی صفات فیزیولوژیکی ژنوتیپ های سویا، در سال زراعی ۱۳۸۵ ، آزمایشی به صورت فاکتوریل- اسپلیت پلات در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی قراخیل اجرا گردید. بطوریکه پتاسیم در سه سطح عدم مصرف (k0) و ۱۰۰ (k1) و ۲۰۰ (k2) کیلوگرم در هکتار از منبع سولفات پتاسیم و منیزیم در دو سطح عدم مصرف (Mg0) و ۱۰۰ (Mg1) کیلوگرم در هکتار از منبع سولفات منیزیم به عنوان فاکتورهای اصلی و فاکتور فرعی واریته های سویا ( ۰۳۲، ۰۳۳ و JK) بود. نتایج به دست آمده نشان داد که با افزایش سطوح پتاسیم عملکرد دانه ، سرعت رشد محصول (CGR) و سرعت رشد نسبی (RGR) افزایش یافت . اثر متقابل پتاسیم و منیزیم عملکرد دانه ، CGR و RGR را افزایش داد. در بین واریته های مورد بررسی بیشترین CGR مربوط به واریته ۰۳۳ بود. بهترین عملکرد دانه با میزان ۴۶۰۶/۳ کیلوگرم در هکتار در بالاتر ین سطح پتاسیم (K2) یعنی ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار و سطح دوم منیزیم (Mg1) به دست آمد . بیشترین عملکرد به میزان ۳۷۲۴/۷ کیلوگرم در هکتار به واریته ۰۳۳ تعلق داشت.