سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس لوله و صنایع وابسته

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نوید پورکیا – کارشناس کنترل کیفیت شرکت لوله و تجهیزات سدید / دانشجوی کارشناسی ارشد شن
روزبه لیلابی – کارشناس مهندسی تولید شرکت لوله و تجهیزات سدید

چکیده:

اثر افزایش منگنز بر کاهش احتمال ترک گرم در جوشکاری زیر پودری فولادهای میکرو آلیاژی به اثبات رسیـده است، اما این افـزایش نمی بایست باعث تغییرات نامطلوب در خواص متالورژیکی و به تبع آن خواص مکانیکی فلز جوش شود . لذا از آنجائیکـه مقـدار منگنـز فلز جوش در این فرآیند بوسیله پارامترهایی نظیر ترکیب فلز پایه ، سیم جوش و پودرجوش کنترل می شود و مقدار بهینه ای برای آن وجود دارد، هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر مقدار منگنز سیم جوش بر خواص مکانیکی ، ریزساختار و مقاومت به ترک گرم فلزجوش بوده است . در این راستا سیم جوشهایی با سه مقدار مشخص منگنز انتخاب شد و جوشکاری ابتـدا در شـرایط آزمایـشگاهی مطـابق بـا ۱۹/۸ mm و ضـخامت X70 و سپس در شرایط عملی تولید لوله های اسپیرال انتقـال گـاز بـا جـنس EN 760 و EN 756الزامات تحت الزامات کیفی استانداردهای IPS و API 5L انجام شد .
نتایج حاصل از متالوگرافی نمونه ها بوسیله میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نشان دادند که افزایش مقدار منگنز سیم جوش و به تبع آن فلز جوش باعث کاهش اندازه دانه تمام فازهای موجود ( فریت سوزنی ، فریت اولیه و فریت بـا فـاز دوم منظم ) شده است، به علاوه این افزایش باعث کاهش مقدار فریت اولیه ( عمدتا ٌ فریت مرز دانه ای ) و فریت با فـاز دوم مـنظم در ازای افزایش مقدار فریت سو زنی شده است . نتایج حاصل از آزمونهای خواص مکانیکی نیز نشان دادند که افزایش مقدار منگنز سبب افزایش استحکام و سختی فلز جوش می شود، اما چقرمگی ضربه ای و درصد ازدیاد طول فلز جوش پس از مقدار بهینه ای که با سـیم جـوش شامل ۱/۱ درصد منگنز بدست آمد، کاهش یافت و دلیل ک اهش چقرمگی در بیشترین مقدار منگنز به افزایش سختی پذیری و تشکیل جزایر مارتنزیتی و کاربیدهای مرزدانه ای در محل برخورد دانه های فریت سوزنی نسبت داده شد . همچنین بررسی های آمـاری نـشان دادند که افزایش منگنز تا مقدار بهینه ۱/۴ درصد در فلز جوش سبب کاهش ترک های گرم به میزان ۴ سـانتیمتر بـر ۱۰۰ متـر خـط جوش شده است .