سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

حمیدرضا ذبیحی – محقق بخش تحقیقات خاک و آب و بخش تحقیقات و بذر مرکز تحقیقات کشاورزی و منا
علیرضا سبحانی – محقق بخش تحقیقات خاک و آب و بخش تحقیقات و بذر مرکز تحقیقات کشاورزی و منا

چکیده:

پتاسیم یکی از عناصر پر مصرف مورد نیاز گیاه است که وظایف زیادی در فیزویولوژی گیاه بر عهدهدارد. مطالعات زیادی درباره اثر منابع مختلف پتاسیم بر عملکرد گیاهان زراعی انجام شده است. بایبوردی و ملکتونی (۱۳۷۹)، ضمن انجامآزمایشاتی اثر سطوح و منابع مختلف پتاسیم بر سه گیاه پیاز، پنبه و گوجه فرنگی را بررسی نمودند. آنها اعلام داشتند که مصرف کلرید پتاسیم در مقایسه با سولفات پتاسیم در هر سه گیاه باعث افزایش عملکرد بطور معنی دار شده است این افزایش در عملکرد در مورد گوجه فرنگی با افزایش در ویتامین ث همراه بوده است. نتایج حاصل از تحقیقاتعده دیگری از محققان نیزحاکی از آن است که در شرایطی که میزان کلر برگ گیاهان از ۰/۱۵ درصد پایین ترباشد، آنیون همراه کودهای ازته و پتاسیمی باید کلر باشد. زیرا علاوه بر نقش مثبت پتاسیم، کلر عامل مهمی در جلوگیری از شیوع برخی از بیماریها مانند بیماری پوسیدگی ریشه پیاز می باشد (۱). اثرات مصرف سولفات پتاسیم و کلرید پتاسیم را بر عملکرد گوجه فرنگی در کشور پاکستان مورد بررسی قرار گرفت.نتایجحاکی از آن بود که مصرف کلرید پتاسیم عملکرد میوه گوجه فرنگی را بطور معنی داری (در سطح ۱%) افزایش داد (۲). استفان و گرون (۱۹۸۹) ضمن بررسی اثر مقادیر مختلف آهن بر فیزیولوژی و عملکرد گوجه فرنگی دریافتند که با کاهش میزان آهن در محیط کشت، نوک ریشه ها و ناحیه تارهای کشنده ضخیم شده و با کاهش جذب آهن، جذب دیگر عناصر سنگین توسط گیاه افزایش یافت (۳).