سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

طیبه عابدی – بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی- دانشگاه شیراز
عباس عالم زاده – بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی- دانشگاه شیراز
سید عبدالرضا کاظمینی – بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی- دانشگاه شیراز
مهسا مجذوبی – بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی- دانشگاه شیراز

چکیده:

تغییرات پروتئین و الگوی باندی پروتئین ها روی ژل پلی اکریل آمید در مراحل مختلف رشد رویشی و بذر گندم رقم شیراز تحت تیمارهای سطوح مختلف کود نیتروژن و کمپوست ضایعات شهری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که حداکثر وزن هزار دانه در سطوح ۸۰ و ۱۶۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن و سطح ۶۰ تن در هکتار کمپوست می باشد. بیشترین میزان پروتئین برگ در مراحل مختلف رشد رویشی، مربوط به تیمار ۸۰ کیلو گرم نیتروژن در هکتار و سطح صفر کمپوست و در بذر مربوط به سطح ۶۰ تن در هکتار کمپوست در سطوح مختلف نیتروژن می باشد. از طرفی میزان پروتئین و گلوتن بذر هیچ تفاوت معنی داری را بین سطوح مختلف نیتروژن و کمپوست نشان نداد. با بررسی الگوی باندی پروتئین ها در مراحل مختلف رشد رویشی تنها در مرحله ظهور خوشه در سطح ۸۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار در تمام سطوح کمپوست به خصوص در سطح ۶۰ تن در هکتار، غلظت باندی با وزن ملکولی ۵۰ کیلو دالتون (باند مرتبط به آنزیم روبیسکو) افزایش نشان داد. از طرفی الگوی باندی پروتئین های محلول در آب بذر (آلبومین و گلوبولین) تفاوت باندی نشان ندادند. بر اساس نتایج، جهت دستیابی به حداکثر میزان پروتئین بدون تغییر در وزن هزار دانه وگلوتن بذر با توجه به مخاطرات مصرف زیاد کود نیترون برای خاک و آب های سطحی، میزان ۸۰ کیلو کود نیتروژن در هکتار پیشنهاد می گردد و نیازی به مصرف بیشتر کود نیتروژن نیست.