مقاله اثر هسپرتين بر حافظه فضايي کوتاه مدت و يادگيري و حافظه آزمون اجتنابي غير فعال در موش هاي صحرايي ديابتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۹۰ در مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۴۶ تا ۵۴ منتشر شده است.
نام: اثر هسپرتين بر حافظه فضايي کوتاه مدت و يادگيري و حافظه آزمون اجتنابي غير فعال در موش هاي صحرايي ديابتي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت قندي
مقاله هسپرتين
مقاله يادگيري
مقاله حافظه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: روغني مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: خليلي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: بلوچ نژادمجرد توران دخت
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري امين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ديابت قندي در دراز مدت با اختلالاتي در يادگيري، حافظه و شناخت همراه مي باشد. با توجه به وجود شواهدي مبني بر اثر ضد ديابتي هسپرتين، اثر تجويز درازمدت هسپرتين بر يادگيري و حافظه در موش هاي صحرايي ديابتي مورد بررسي قرار گرفت.
مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي، تعداد ۴۰ موش صحرايي نر به پنج گروه کنترل، کنترل تحت تيمار با هسپرتين، ديابتي، و ديابتي تحت درمان با هسپرتين يا گليبن کلاميد تقسيم شدند. براي بررسي حافظه و يادگيري حيوانات، ميزان عملکرد رفتاري از نظر تاخير اوليه و تاخير در حين عبور در آزمون اجتنابي غير فعال و در صد رفتار تناوب با استفاده از ماز Y تعيين گرديد.
يافته ها: کاهش تاخير در حين عبور در موش هاي ديابتي (P<0.01) و ديابتي تحت تيمار (P<0.05) در مقايسه با گروه کنترل مشاهده گرديد و تفاوت موجود بين اين دو گروه از نظر آماري معني دار نبود. درصد تناوب نيز در حيوانات ديابتي به طور معني داري کمتر از گروه کنترل بود (P<0.05) و درصد تناوب در گروه ديابتي تحت تيمار با هسپرتين تفاوت معني داري را با گروه ديابتي نشان داد (P<0.05).
نتيجه گيري: تجويز دراز مدت هسپرتين هر چند بر توانايي نگهداري اطلاعات در انبار حافظه و به يادآوري آنها در حيوانات ديابتي در آزمون اجتنابي غير فعال تاثير ندارد ولي موجب بهبود حافظه فضايي کوتاه مدت در حيوانات ديابتي مي شود.