مقاله اثر هورمون رشد بر بافت بيضه و ضرايب اسپرماتوژنز متعاقب تجويز متوتركسات در موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در پژوهش هاي باليني دام هاي بزرگ (دامپزشكي) از صفحه ۷۷ تا ۸۵ منتشر شده است.
نام: اثر هورمون رشد بر بافت بيضه و ضرايب اسپرماتوژنز متعاقب تجويز متوتركسات در موش صحرايي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هورمون رشد
مقاله متوترکسات
مقاله ضرايب اسپرماتوژنز
مقاله موش صحـرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خياط نوري ميرهادي
جناب آقای / سرکار خانم: خاكي آرش
جناب آقای / سرکار خانم: صفوي سيداسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: صراطي نوري حامد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
متوترکسات جزو داروهايي است كه در شيمي درماني تومورهاي مختلف و در درمان بيماري هاي التهابي كاربرد وسيعي دارد. مطالعات نشان داده اند كه اين دارو روي روند اسپرماتوژنز و اووژنز اثر مهاري داشته و باعث كاهش باروري و تغييرات بافتي مختلف در بيضه حيوانات آزمايشگاهي مي شود. از طرف ديگر مشخص شده است كه هورمون رشد داراي اثرات ترميمي و التيام دهنده در بافت هاي مختلف بدن است. هدف از اين مطالعه تعيين اثر هورمون رشد روي ضرايب اسپرماتوژنز متعاقب تجويز متوتركسات در بافت بيضه موش صحرايي بود. در اين مطالعه تجربي، ۸۰ سر موش صحرايي نر نژاد ويستار، به دو گروه كنترل (n=20) و شش گروه تحت مطالعه ((n=60 تقسيم شدند. گروه تحت مطالعه اول و دوم به ترتيب ۱۴ و ۲۸ روز متوالي، هورمون رشد به ميزان ۰٫۳mg/ kg از راه داخل صفاقي دريافت كردند. گروه تحت مطالعه سوم و چهارم به ترتيب ۱۴ و ۲۸ روز هر هفته يكبار، داروي متوترکسات با دوز ۱mg/ kg از راه داخل صفاقي دريافت نمودند. در گروه تحت مطالعه پنجم و ششم موشها به صورت توام از هر دو داروي متوتركسات و هورمون رشد به مدت ۱۴ و ۲۸ روز از راه داخل صفاقي دريافت كردند. دو گروه كنترل نيز مدت ۱۴ و ۲۸ روز سرم فيزيولوژي را از راه داخل صفاقي دريافت نمودند. بعد از گذشت زمان هاي ذكر شده نمونه بيضه اخذ گرديده و پس از تهيه مقاطع بافتي و رنگ آميزي هماتوكسيلين – ايوزين، از لحاظ بافت شناسي و شاخص هاي اسپرماتوژنز شامل: ضريب تمايز لوله اي (TDI)، ضريب اسپرميوژنز (SI) و ضريب بازسازي (RI) مطالعه شد. داده هاي بدست آمده با استفاده از آزمون آماري آناليز واريانس يكطرفه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج اين مطالعه نشان داد كه داروي متوترکسات داراي اثرات مخرب روي بافت بيضه و فرايند اسپرماتوژنز در گروه هاي تحت درمان با متوتركسات در مقايسه با گروه كنترل مي باشد. همچنين نتايج مطالعات نشان داد كه TDI،SI  و RI در روز ۱۴ بعد از تجويز متوتركسات كاهش غير معني دار و در روز ۲۸ بعد از تجويز متوتركسات نسبت به گروه كنترل كاهش معني دار (P<0.05) نشان مي دهد. تجويز هورمون رشد به تنهايي اثر معني دار بر شاخص هاي اسپرماتوژنز نداشت. در تجويز همزمان هورمون رشد و متوتركسات، هورمون رشد اثرات ترميمي معني دار ((P<0.05 در بافت بيضه و ضرايب اسپرماتوژنز در مقايسه با گروه متوترکسات تنها، نشان داد. نتايج مطالعه نشان داد كه تجويز متوتركسات باعث كاهش اسپرماتوژنز و شاخص هاي آن در بافت بيضه موش صحرايي مي شود. اين كاهش در مقدار TDI، SI و RI ممكن است از طريق كاهش تقسيم سلولي و اثرات سمي دارو باشد. همچنين هورمون رشد داراي اثرات ترميمي در بافت بيضه حين درمان با متوترکسات بوده و سبب افزايش ميزان باروري و ضرايب اسپرماتوژنز پس از شيمي درماني با متوتركسات مي شود. البته اثر اين داروها در روند اسپرماتوژنز و ناباروري انسان نياز به مطالعات بيشتر دارد.