مقاله اثر پاراكسان بر برداشت سيناپتوزومي گابا در هيپوكامپ و قشر مغز موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در فيزيولوژي و فارماكولوژي از صفحه ۱۳۰ تا ۱۳۸ منتشر شده است.
نام: اثر پاراكسان بر برداشت سيناپتوزومي گابا در هيپوكامپ و قشر مغز موش صحرايي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پاراكسان
مقاله سيناپتوزوم
مقاله قشر مغز
مقاله هيپوكامپ
مقاله برداشت گابا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي مسلم
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: غني اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: خوش باطن علي
جناب آقای / سرکار خانم: عسگري عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: پاراكسان (متابوليت نروتوكسيك حشره كش ارگانوفسفره پاراتيون) اثرات خود را از طريق مهار استيل كولين استراز، تجمع استيل كولين در سيناپس هاي كولينرژيك و تحريك بيش از حد سيستم كولينرژيك اعمال مي كند. از آنجايي كه گزارشات موجود در مورد تغييرات سطح گابا حين القا تشنج به وسيله عوامل ارگانوفسفره مبهم است، در مطالعه حاضر از سيناپتوزوم هاي قشر مغز و هيپوكامپ موش هاي صحرايي مسموم شده با پاراكسان براي تعيين تغييرات ايجاد شده در برداشت گابا استفاده شد.
روش ها: موش هايي صحرايي نر نژاد ويستار ۲۰۰-۲۷۰) گرم) در اين مطالعه استفاده شدند. حيوانات با تزريق داخل صفاقي، روغن ذرت (گروه كنترل) يا يكي از دوزهاي پاراكسان ۰٫۷mg/kg) و ۰٫۳، ۰٫۱) را دريافت كردند و ۳۰ دقيقه، ۴ و ۱۸ ساعت بعد از مواجهه برداشت سيناپتوزومي گاباي نشاندار در قشر مغز و هيپوكامپ اندازه گيري شد ۷) سر موش در هر گروه). با استفاده از بتاآلانين و ال – دي آمينوبوتيريك اسيد (ال دابا)، به ترتيب مهاركننده هاي برداشت گليال و نروني گابا، نوع ترانسپورتر دخيل در برداشت تعيين شد.
يافته ها: در حيوانات دريافت كننده دوز ۰٫۷ پاراكسان (دوز تشنج زا) برداشت. سيناپتوزومي گابا به طور معني دار (P<0.001) در قشر مغز ۱۸-۳۲) درصد) و هيپوكامپ ۱۶-۲۱) درصد) در مقايسه با گروه هاي كنترل مربوطه در تمامي زمان هاي مورد مطالعه كاهش يافت. بتاآلانين اثر مهاري بر برداشت نداشت، در حالي كه ال – دابا اكثر برداشت وابسته بر ترانسپورتر را از بين برد.
نتيجه گيري: از آنجايي كه دوزهاي ديگر پاراكسان برداشت گابا را مهار نكردند ممكن است كاهش برداشت وابسته به تشنج باشد. كاهش برداشت گابا، احتمالا به علت تغيير در عملكرد ترانسپورترهاي گابا، ممكن است بيانگر پاسخي جبراني باشد كه تحريك بيش از حد عصبي را تعديل مي كند. از آنجا كه بيشتر برداشت گابا به وسيله ال – دابا بلوك شد، مي توان نتيجه گيري كرد كه برداشت به طور عمده از طريق ترانسپورتر عصبي گابا (GAT-1)، صورت مي گرفته است.