سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

بیژن مرادی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات مرکبات کشور
یونس ابراهیمی – عضو هیات علمی تحقیقات مرکبات کشور
ابوذر ابوذری – مربی مرکز آموزش کشاورزی تنکابن

چکیده:

مرکبات خصوصا در مرحله رشد رویشی واکنش خوبی نسبت به آب نشان میدهد. نیاز آبی مرکبات جهت تولید بالا بسته به آب و هوا، تیپ خاک، گونه وپایه متفاوت است. چندین روش جهت تدوین برنامه آبیاری مرکبات بر اساس عوامل خاکی، فیزیولوژیکی و محیطی پیشنهاد شده است. استوتزی وهمکاران (۱۹۶۲) دریافتند که اگرتیمار آبیاری در زمانی که تانسیومتر، مکش ۲۰- کیلوپاسکال را نشان میدهد انجام گیرد بهترین می باشد. اسماجستری و همکاران (۱۹۸۵) نیز گزارش نمودند که وقتی تانسیومتر مکش رطوبتی ۲۰- کیلوپاسکال را نشان میدهد اگر درختان والنسیا آبیاری شوند رشد بیشتری خواهندداشت. بیلوزیا (۱۹۸۲)، بوینگتون و کستل (۱۹۸۵) گزارش دادند که کاربرد آب مستقیما در پتانسیل آب و خاک و رشد ریشه و پراکندگی آن موثر بوده و در نتیجه موجب رشد بیشتر مرکبات میگردد (۲). چارتز، لاکیس ومیچلاکیس (۱۹۸۸) با انجام روش های مختلف ابیاری دریافتند که آبیاری قطره ای برای رشد درختان تامسون ناول در مقایسه با سایر روشها موثرتر بوده است (۴). نتایج مشابه برای درختان جوان والنسیا توسط آزنا و همکاران (۱۹۸۸) به دست آمد (۱). پتاسیم برای تنظیم تعادل یونی در سلول، توسعه اندازه میوه و تنظیم ضخامت پوست میوه ضروری است کمبود پتاسیم موجب ترکیدن میوه، کوچکی میوه، حساسیت به بیماریها و سرما می گردد. افزایش پتاسیم موجب بهبود کیفیت میوه، مقاومت مرکبات به سرما، آفات و بیماریها و افزایش خاصیت انباری میوه می گردد (۵). با توجه به اینکه رقم تامسون ناول از ارقام تجارتی و صادراتی پرتقال در غرب مازندران بوده و کشت این رقم روی پایه سیتروملو درحال گسترش می باشد و از طرفی هیچگونه اطلاعاتی در مورد اثرات آب روی درختان مرکبات تحت شرایط آب وهوائی و خاکی منطقه در دست نداریم. لذا این تحقیق به منظور بررسی مکش رطوبتی خاک بر رشد مرکبات به اجرا در آمد. همچنین تاثیر توام پتاسیم و آبیاری روی نمایه های رشدی پرتقال تامسون ناول بر پایه سیتروملو مورد بررسی قرار گرفته است.