سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فرهاد فرح وش – استادیار فیزیولوژی گیاهی- دانشکده ی کشاورزی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز،
محمد علی حسینپور فیضی – استاد رادیوبیولوژی- گروه زیست جانوری- دانشکده ی علوم طبیعی- دانشگاه تبریز
ولی اله مددی سرای – کارشناس ارشد فیزیولوژی گیاهی-دانشگاه پیام نور تهران
پروین آذرفام – مربی فیزیک پزشکی- گروه زیست جانوری- دانشکده ی علوم طبیعی- دانشگاه تبریز

چکیده:

در این پژوهش بذرهای گندم نان رقم الوند (Triticum aestivum L.) تحت تابش پرتو گامای کبالت ۶۰ قرار گرفتند. میزان پرتوتابی در دزهای مختلف ۳۰۰، ۶۰۰ و ۹۰۰ راد و مدت پرتو دهی از یک تا ۱۰ روز متوالی بود. نتایج نشان داد طول ساقه ی گیاه در دز ۳۰۰ راد، در تمامی روزها نسبت به گروه شاهد افزایش نشان داد که این افزایش در روزهای هفتم، هشتم و نهم معن یدار بود و بیشترین مقدار آن به روز هشتم اختصاص یافت. عنصر سدیم در ۳۰۰ راد درروز سوم افزایش م عنی داری نشان داد . میزان عنصر پتاسیم در ۳۰۰ راد و در اغلب روزها افزایش داشت که این افزایش در روزهای سوم تا نهم و در ۶۰۰ و ۹۰۰ راد در روزهای چهارم تا ششم افزایش معنی داری نسبت به گروه شاهد نشان داد. همچنین در دز ۹۰۰ راد و با افزایش روزهای تابش، افزایشی مشاهده شد، به طوری که این افزایش از نظر تعداد در روز هشتم و از نظر وزن بذر در روزهای هشتم و دهم معنی دار شد . چنین به نظر م ی رسد پرتودهی با دزهای پایین باعث جذب عناصر سدیم و پتاسیم و با دزهای بالا باعث تخریب پمپ سدیم – پتاسیم می شود. برای افزایش میزان محصول گیاه ، دز ۹۰۰ راد حداقل به مدت هشت روز و یا بیشتر مناسب میباشد.