مقاله اثر پيشگيري كننده سير بر هيستوپاتولوژي کبد و نشانگرهاي آسيب آن در موش هاي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۸ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۴۳۳ تا ۴۴۱ منتشر شده است.
نام: اثر پيشگيري كننده سير بر هيستوپاتولوژي کبد و نشانگرهاي آسيب آن در موش هاي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت مليتوس
مقاله سير
مقاله آلانين آمينوترانسفراز
مقاله آسپارتات آمينوترانسفراز
مقاله هيستوپاتولوژي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مسجدي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: گل علي
جناب آقای / سرکار خانم: دبيري شهريار
جناب آقای / سرکار خانم: جوادي عبدالرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ديابت مليتوس با تغييرات بيوشيميايي، فيزيولوژيکي و پاتولوژيکي کبد در ارتباط است. در اين مطالعه اثر پيشگيري كننده آب سير بر تغييرات ساختار کبد موش هاي صحرايي و فعاليت آلانين آمينوترانسفراز (ALT) و آسپارتات آمينوترانسفراز (AST) سرم بعد از تزريق استرپتوزوتوسين (STZ) بررسي شد.
مواد و روش ها: ۴۰ سر موش صحرايي به ۵ گروه ۸ تايي تقسيم شدند: الف) گروه طبيعي (N)، ب) گروه طبيعي + سير۶ :(N+G)  هفته ۱ ميلي ليتر آب سير را روزانه به ازاي هر ۱۰۰ گرم وزن بدن دريافت کردند، ج) گروه ديابتي،:(D)  به اين گروه ۶۰ ميلي گرم/کيلوگرم وزن بدن داروي STZ تزريق شد، د) گروه ديابتي + سير – قبل(D+Gb)  که ۳ هفته قبل از تزريق استرپتوزوتوسين آب سير دريافت کردند و ۳ هفته بعد از ديابتي شدن نيز مصرف آب سير را ادامه دادند، ﮬ) گروه ديابتي+سير بعد (D+Ga) که در پايان هفته سوم و پس از ديابتي شدن به مدت ۳ هفته آب سير دريافت کردند. بررسي تغييرات هيستولوژيک کبد با رنگ آميزي هماتوکسيلين – ائوزين و ميکروسکوپ نوري انجام شد.
يافته ها: فعاليت ALT و AST در گروه D افزايش معني دار نسبت به ساير گروه ها نشان داد (p<0.05). در گروه هاي D+Gb و D+Ga فعاليت سرمي ALT نسبت به گروه D کاهش معني دار نشان داد. فعاليت سرمي AST در گروهD+Gb  اختلاف معني داري با گروه هاي N وN+G  نداشت و نسبت به گروه D کاهش معني دار نشان داد. نکروز پراکنده هپاتوسيت ها، بي نظمي صفحه هاي کبدي و التهاب لنفوسيتي در گروه D مشهود بود. در گروه هايD+Gb  و D+Ga در مقايسه با گروه D علايم مذکور بهبودي نشان دادند.
نتيجه گيري: آب سير مي تواند بر تغييرات آمينوترانسفرازها موثر باشد و باعث پيشگيري از تخريب بافتي کبد طي القاي ديابت ناشي از STZ مي شود.