مقاله اثر پيوگليتازون بر استئوپروز ناشي از گلوكوكورتيكوئيدها در موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران) از صفحه ۲۳۵ تا ۲۴۰ منتشر شده است.
نام: اثر پيوگليتازون بر استئوپروز ناشي از گلوكوكورتيكوئيدها در موش صحرايي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استئوپروز
مقاله گلوكوكورتيكوييد
مقاله پيوگليتازون
مقاله تيازوليدين ديون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سويد محمود
جناب آقای / سرکار خانم: واشقاني فراهاني مريم
جناب آقای / سرکار خانم: کلانترهرمزي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: آذرپيرا نگار
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزي ذبيح اله
جناب آقای / سرکار خانم: رنجبرعمراني غلامحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: گلوکوکورتيکوييدها، شايع ترين علت استئوپروز ناشي از دارو هستند. تيازوليدين ديون ها مانند پيوگليتازون، آنتاگونيست گلوکوکورتيکوييدها در متابوليسم قند و چربي مي باشند و در درمان ديابت ناشي از مصرف گلوكوكورتيكوييدها نيز مصرف مي شوند. در برخي مطالعات اين داروها باعث كاهش توده استخواني شده اند. اين مطالعه اثر پيوگليتازون بر استئوپروز ناشي از گلوکوکورتيکوييدها را بررسي مي کند.
روش ها: ۸۰ سر موش (سن ۱۰ هفته؛ ۴۰ نر و ۴۰ ماده) به صورت تصادفي در چهارگروه قرار گرفتند. گروه :A آمپول متيل پردنيزولون سوکسينات سديم ۵mg/kg (MMS) سه بار در هفته زير جلدي، گروه MMS :B و پيوگليتازون ۳۰mg/kg روزانه خوراکي و گروه :C پيوگليتازون به مدت چهار هفته دريافت کردند. گروه D به عنوان کنترل بود. در پايان استخوان هاي مهره کمري، ران و فک جدا شدند و پس از آماده سازي، شاخص هاي هيستومرفولوژي (ضخامت ترابکول ها و کورتکس، حجم استخوان ترابکولار و کورتيکال) بررسي شدند. تفاوت کمتر از ۰٫۰۵ معني دار تلقي شد.
يافته ها: در گروه B نسبت به A، حجم استخوان ترابکولار مهره بيشتر ولي حجم استخوان کورتکس مهره کمتر بود. در گروه B نسبت به گروه D، ضخامت ترابکول ها و کورتکس مهره، ضخامت کورتکس، حجم استخوان ترابکولار و کورتيکال فک کمتر بود. گروه C با D، موش هاي نر با ماده و شاخص هاي مختلف استخوان ران در چهار گروه تفاوت معني داري نداشتند.
نتيجه گيري: در اين مطالعه پيوگليتازون به تنهايي باعث کاهش توده استخوان در هيچيک از نواحي نشد. مصرف همزمان پيوگليتازون اثر حفاظتي در استخوان ترابکولار مهره داشت ولي استفاده توام اين دارو، به طور سينرژيستيک توده استخواني كورتيكال مهره و فک را کاهش داد .