سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش قیر و آسفالت ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

احمد خدادادی – استادیار دانشکده فنی دانشگاه تربیت مدرس
حمیدرضا امیری حسینی – عضو هیئت علمی دانشکده فنی دانشگاه کردستان
حمید صباغ ملاحسینی – کارشناس ارشد آزمایشگاه فنی و مکانیک خاک وزارت راه و ترابری

چکیده:

ایجاد ترک در اثر بارگذاری یکی از مهمترین عوامل خرابی در روسازی های آسفالتی می باشد. ژئوسنتتیک ها می توانند بعنوان تقویت کننده در روسازیهای آسفالتی تاحد زیادی در افزایش طول عمر روسازی و جلوگیری از ایجاد ترک های زودرس موثر باشند. نتایج حاصل از آزمایشات خستگی و فعالیت های میدانی در مقیاس واقعی نشان داده است که سختی مواد به طور قابل ملاحظه ای تحت تاثیر بارهای تکراری بدون تشکیل ترک های قابل ملاحظه کاهش پیدا می کند. این امر نشان می دهد خرابی تجمعی در مواد به علت کاهش حجم موثر که قادر به تحمل بار می باشد، ایجاد می شود. (به عبارت دیگر سختی موثر کاهش می یابد). رویکردهای مختلفی برای مدل کردن خستگی و خرابی درمخلوطهای آسفالتی از روشهای ساده مانند رویکرد تنش – کرنش تا روشهای پیچیده تر مانند مکانیک شکست، وجود دارد.
این مقاله، ضمن کاربرد دو نوع ژئوسنتتیک (ژئوتکستایل و ژئوگرید) در نمونه های تهیه شده میدانی از فرودگاه امام به میزان عملکرد ژئوسنتتیک ها در کاهش سرعت رشد خرابی در تیرچه های آسفالتی به ابعاد mm 50 ضربدر ۶۳ ضربدر ۳۸۱ با استفاده از رویکرد ساده ای از مکانیک خرابی، می پردازد. این نمونه ها از دالهای بریده شده از مقطع آزمایشی اجرا شده در محل تهیه گردید. نمونه های مسلح نشده، مسلح شده با ژئوتکستایل و مسلح شده با ژئوگرید تهیه و آزمایش خستگی با استفاده از آزمایش تیر خمشی با بارگذازی ۴ نقطه ای در حالت کرنش ثابت باموج نیمه سینوسی، بدون استراحت و فرکانس HZ10، انجام شد. نتایج نشان میدهد که لایه مسلح کننده در نمونه های مسلح شده، باعث افزایش سختی اولیه و کاهش سرعت رشد خرابی در تیرهای آسفالتی، نسبت به حالت مسلح نشده، می گیردد.