سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مسعود محسنی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
محمد حسین حدادی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
مجید زمانی – موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر

چکیده:

خالی ماندن قسمتی از بلال عارضه ای است که در برخی مزارع ذرت کاری مناطق مختلف ایران دیده می شود. به منظور بررسی تاثیر دو عنصر غذائی روی و بر بر تولید دانه در ذرت ، طی سال های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ ، آزمایشی در مازندران اجرا شد . آزمایش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی، با ۲۰ تیمار در سه تکرار بود. تیمارها ترکیبی از پنج سطح روی (صفر، ۸، ۱۶ و ۲۴ کیلوگرم در هکتار روی خالص به صورت مصرف خاکی و محلول پاشی نیم درصد سولفات روی ) و چهار سطح بر (صفر، ۲۰ و ۴۰ کیلوگرم در هکتار اسید بوریک به صورت مصرف خاکی و محلول پاشی آن با غلظت سه در هزار ) بودند و در نهایت نتایج به دست آمده از مازندران نشان داد که کاربرد بر موجب افزایش معنی داری درسطح پنج درصد بر عملکرد دانه گردید اما کاربرد منفرد روی و کاربرد توام روی و بر تاثیر معنی داری بر عملکرد دانه نداشتند. بالاترین عملکرد دانه به میزان ۱۰۳۹۱ کیلوگرم در هکتار در حالی از کاربرد ۱۲۰ کیلو گرم در هکتار سولفات روی و ۴۰ کیلوگرم در هکتار اسید بوریک به دست آمد که حدود ۱۴۰۰ کیلو گرم در هکتار بیش از شاهد بود. علاوه بر این کاربرد منفرد روی تنها بر طول بلال و کاربرد توام روی و بر تنها بر طول بلال و محیط بلال تاثیر معنی دار داشتند و بر بقیه پارامترها ی مطالعه شده تاثیر معنی داری نداشتند.