سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علی عباس پور –
محمود کلباسی –
شاپور حاج رسولیها –

چکیده:

استخراج معادن، ذوب فلزات , لجن فاضلاب و مصرف سوختهای فسیلی بیشترین منابع آلودگی خاک به عناصر سنگین هستند . تجمع عناصر سنگین در خاک، بویژه در زمینهای کشاورزی , امری تدریجی بوده و غلظت عناصر میتواند به سطوحی برسد که امنیت غذایی بشر را تهدید نماید . سالانه هزاران تن از این عناصر که ناشی از فعالیتهای شهری , صنعتی و کشاورزی است وارد خاک میشود . به عنوان مثال سالانه بیش از ۳۸ هزار تن کادمیوم و ۱ میلیون تن سرب از منابع مختلف وارد خاک میشود [.۱] امینی و همکاران [۲] جهت تهیه نقشه آلودگی سرب و کادمیوم، ۲۵۵
نمونه تصادفی از ۶۸۰۰ کیلومتر مربع خاکهای نواحی استان اصفهان جمع آوری نمودند . آنها دریافتند که بیش از ۸۹ درصد کادمیوم کل خاکها بیشتر از مقدار مجاز کشور سوئیس ( برای کادمیوم و سرب به ترتیب ۰/۸ و ۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم ) بود . برای سرب این مقدار کمتر از ۵ درصد بود . به منظور انجام مطالعات طولانی مدت بر روی سینتیک تغییر و تحول مجدد عناصر سنگین در خاکهای مختلف نیاز است تا تحرک و قابلیت دسترسی عناصر سنگین در شرایط غرقاب نظیر باتلاقها و مزارع برنج تعیین گردد تا با مدیریتی صحیح کمترین سمیت برای گیاهان و حداقل پتانسیل آلودگی آبهای زیرزمینی را به دنبال داشته باشد . هدف این تحقیق بررسی غرقابی کردن خاکهای با پ هاش مختلف و افزودن پودر یونجه بر روند تغییرات پتانسیل احیایی و توزیع فرمهای مختلف کادمیوم و سرب در طول زمان نگهداری است .