مقاله اثر کاهش فعاليت آب ( aw) و افزايش درجه حرارت بر بقا باکتري سالمونلا تايفي موريوم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در علوم غذايي و تغذيه از صفحه ۲۸ تا ۳۳ منتشر شده است.
نام: اثر کاهش فعاليت آب ( aw) و افزايش درجه حرارت بر بقا باکتري سالمونلا تايفي موريوم
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سالمونلا تايفي موريوم
مقاله سوکروز
مقاله شکيبايي حرارتي
مقاله فعاليت آبي ( aw)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شعاع حسني عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حمدي كسري
جناب آقای / سرکار خانم: اخوان سپهي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: خنافري آنيتا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سالمونلا تايفي موريوم از عوامل مهم مسموميت مواد غذايي است که سالانه ۳ ميليون نفر در سراسر دنيا بر اثر عفونت با اين باکتري جان خود را از دست مي دهند. از آن جا که قندي مانند سوکروز در صنايع غذايي کاربرد زيادي دارد، در اين مطالعه اثر کاهش فعاليت آبي با استفاده از سوکروز بر زنده ماندن سالمونلا تايفي موريوم در دماهاي بالا بررسي گرديد.
مواد و روش ها: محيط هايي بر پايه محيط تريپتيکاز سوي براث با درصد هاي مختلف سوکروز که داراي فعاليت آبي متفاوتي بودند تهيه گرديد و با تعداد مشخصي از باکتري هاي سالمونلا تايفي موريوم ATCC 14028 تلقيح گرديد. سپس اين محيط ها با دامنه هاي مختلف دمايي از ۵۰ تا ۸۰ درجه سانتي گراد تيمار گرديد. جهت بررسي تعداد ارگانيسم هاي زنده مانده پس از روند حرارتي، از اين محيط ها نمونه برداري صورت گرفت و نمونه ها در محيط بلاد آگار کشت داده شدند.
يافته ها: مشاهدات نشان داد که در دماهاي بالاتر از ۷۰ درجه سانتيگراد سلول هاي سالمونلايي که در محيط با فعاليت آبي پايين رشد کرده بودند داراي مقاومت زيادتري بوده و در دماهاي ۶۰ و ۶۵ درجه سانتي گراد عکس اين مطلب درست بود. باکتري ها پس از قرار گرفتن در محيط هاي با فعاليت آبي مختلف تغييرات مورفولوژيک وسيعي نشان دادند.
نتيجه گيري: بطور کل باکتري هايي که در محيط با فعاليت آبي پايين زندگي مي کنند قادرند در درجات حرارتي بالا زنده بمانند و شکيبايي فوق العاده اي نسبت به حرارت هاي بالا از خود نشان دهند.