سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

احمد قنبری – استادیار دانشگاه زابل,
شیرین مولودی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه زابل,
حمید رضا فنائی – مرکز تحقیقات کشاورزی سیستان، زابل

چکیده:

به منظوربررسی اثر کشت مخلوط بر عملکرد و اجزای عملکرد علوفه سورگوم دانه ای آزمایشی در سال ۱۳۸۴ در اراضی کشاورزی ایستگاه تحقیقات کشاورزی سیستان واقع در زهک به اجرا در آمد . آزمایش بصورت فا کتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد . تیمار های مورد مطالعه شامل پنج نسبت کاشت ماش به سورگوم (۰:۱۰۰، ۱۰۰:۰، ۲۵:۷۵، ۷۵:۲۵، ۵۰:۵۰) و سه میزان بذر : مطلوب، ۵۰ درصد کمتر از مطلوب و ۵۰ درصد بیشتر از مطلوب (۲۰، ۱۰ و ۳۰ کیلوگرم در هکتار برای سورگوم و ۳۰، ۱۵ و ۴۵ کیلوگرم در هکتار برای ماش ) بود. بر اساس نتایج تجزیه واریانس، اثر تراکم و نسبتهای کاشت بر روی عملکرد و صفات مورفولو ژیکیسورگوم معنی دار بود . بطوریکه با افزایش میزان بذر (تراکم ) عملکرد ماده خشک و تر علوفه در مخلوطها و تک کشتی ها افزایش یافت . همچنین بیشترین مقدار تولید علوفه مربوط به کشت خالص سورگوم با تراکم بالا ۳۳/۲۹ تن در هکتار و در کشتهای مخلوط از نسبت ۲۵:۷۵ با تراکم بالا بدست آمد . با افزایش تراکم طول ساقه، طول و قطر پانیکول و تعداد پنجه های بارور و نابارور افزایش یافت اما از قطر ساقه کاسته شد. همچنین بالاترین نسبت برگ به ساقه از مخلوط ۵۰:۵۰ با تراکم پایین بدست آمد، اما تفاوت معنی داری میان تیمارها مشاهده نشد و ایننسبت تغییر قابل تو جهی نداشت . ارزیابی مخلوط با استفاده از شاخص نسبت برابری زمین انجام شد و بیشترین مقدار این شاخص در نسبت ۲۵:۷۵ (ماش: سورگوم) در تراکم بالا حاصل شد (LER=1/24) . با توجه به مقایسه میانگین اثر متقابل عامل ها، میزان بذر مطلوب و نسبت کاشت ۲۵:۷۵ با توجه به تولید عملکرد قابل قبول در منطقه قابل توجیه است.