مقاله اثر کوتاه مدت و طولاني مدت تمرين تداومي هوازي بر شاخص هاي قلبي- عروقي جديد و سنتي موش هاي نر ويستار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در المپيك از صفحه ۷ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: اثر کوتاه مدت و طولاني مدت تمرين تداومي هوازي بر شاخص هاي قلبي- عروقي جديد و سنتي موش هاي نر ويستار
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرين تداومي هوازي
مقاله موش ويستار
مقاله مولکول هاي چسبان سلولي
مقاله ميانجي هاي التهابي
مقاله نيمرخ چربي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مقرنسي مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شواهد علمي نشان مي دهند مولکول هاي چسبان سلولي و ميانجي هاي التهابي که موجب افزايش فعاليت آندوتليال عروقي مي شوند و شاخص هاي قلبي- عروقي جديدند که در مقايسه با شاخص هاي سنتي در پيشگويي بيماري هاي قلبي- عروقي حساسيت بيشتري دارند و در پاتوژنز آترواسکلروز نقش مهمي بر عهده دارند. هدف اين پژوهش عبارت است از مطالعه اثر کوتاه مدت (يک جلسه) و طولاني مدت (۲۴ و ۳۶ جلسه) تمرين تداومي هوازي بر شاخص هاي قلبي- عروقي جديد و سنتي موش هاي نر ويستار. ۳۶ سرموش نر ۳ ماهه از نژاد ويستار به صورت تصادفي در دو گروه تجربي (۱۸ سرموش، با وزن ۲۰۲±۱۱ گرم) و کنترل (۱۸ سرموش، با وزن۲۰۱±۱۲  گرم) قرار گرفتند. برنامه تمريني به مدت ۱۲ هفته و هفته اي ۳ جلسه، با شدت ۵۵ تا ۸۵ درصد max2Vo ( معادل دامنه سرعت ۱۵ تا ۳۰ متر در دقيقه) به مدت ۱۵ تا ۶۰ دقيقه اجرا شد. خون گيري پس از ۱۴ ساعت ناشتايي در سه مرحله تمرين با شرايط مشابه انجام گرفت. براي اندازه گيري مقادير sICAM-1  از کيت تجاري الايزاي شرکت R&D و مقادير IL-1β وTNF-α  از کيت هاي تجاري الايزاي شرکت Koma استفاده شد. مقادير TC، TG، HDL-C، و LDL-C پلاسمايي با استفاده از کيت هاي شرکت پارس آزمون اندازه گيري شدند. داده ها با استفاده از آزمون هاي اندازه گيري هاي مکرر، تعقيبي LSD، و t مستقل تحليل شدند. نتايج نشان داد يک جلسه تمرين هوازي تغيير معناداري در مقادير شاخص هاي قلبي- عروقي ايجاد نکرد. پس از ۲۴ جلسه تمرين هوازي مقادير متغيرهاي (p=0.179) sICAM-1، (p=0.072) IL-1β، (p=0.163) TNF-α، (p=0.059) TC، (p=0.340) TG، و (p=0.591) LDL-C  کاهش معناداري نداشتند، در حالي که تنها مقادير (p=0.035) HDL-C با افزايش معناداري همراه بود. با ادامه تمرين تا ۳۶ جلسه،(p=0.001) sICAM-1 ، (p=0.002) IL-1β، (p=0.016) TNF-α، (p=0.001) TC، (p=0.024) TG و (p=0.031) LDL-C کاهش معناداري پيدا کردند. تفاوت معنادار بين گروهي نيز در مقادي(p=0.001) sICAM-1 ، (p=0.039) IL-1β، (p=0.028) TNF-α، (p=0.000) TC، (p=0.001) TG، (p=0.00) LDL-C، و (p=0.002) HDL-C در انتهاي پژوهش ديده شد. يافته هاي اين پژوهش نشان داد، تمرين هاي تداومي هوازي با افزايش HDL-C و کاهش TC ، TG، LDL-C  (شاخص هاي سنتي)، sICAM-1،IL-1β  و TNF-α که شاخص هاي جديد بيماري هاي قلبي- عروقي محسوب مي شوند افراد را در مقابل خطر بيماري هاي قلبي- عروقي ايمن مي سازند و احتمالا در پيشگيري و کنترل بيماري هاي قلبي- عروقي نقش مهمي دارند.