سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد نصری – استادیار گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین– پیشوا
منصوره خلعتبری – پژوهشگر کشاورزی

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر کودهای پرمصرف و ریزمغذی، در بهبود خواص کمی و کیفی ژنوتیپ های گندم پاییزه، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی، در سه تکرار در سال زراعی ۸۶-۱۳۸۵ در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی ورامین – پیشوا اجرا شد. کرت های اصلی شامل ۵ تیمار کودی: ۱) شاهد (نیتروژن و فسفر) ۲) شاهد + پتاسیم ۳) شاهد + پتاسیم + روی ۴) شاهد + پتاسیم + روی + آهن ۵) شاهد + پتاسیم + روی + آهن+ مس. کرت های فرعی شامل ۳ ژنوتیپ گندم : ۱- شیرازی ۲- پیشتاز ۳ – .M72 نتایج نشان داد که ژنوتیپ و تیمارهای کودی مورد مطالعه، در صفاتی نظیر عملکرد دانه، تعداد دانه در سنبله، و زن هزار دانه، شاخص برداشت، عملکرد پروتئین و عملکرد بیولوژیک در سطح ۱ درصد اختلاف معنی دار داشتند . ژنوتیپ شیراز، با میانگین عملکرد دانه ۴۴۴۳٫۲ کیلوگرم در هکتار نسبت به ژنوتیپ M72 با میانگین ۴۰۲۳٫۳ کیلوگرم در هکتار ؛ ۱۰ درصد برتری داشته و بالاترین رتبه آماری را به خود اختصاص داد. بالاترین عملکرد دانه، ازتیمار شاهد + پتاسیم + روی + آهن+ مس با متوسط ۴۹۴۱٫۵ کیلوگرم در هکتارو کمترین عملکرد دانه از تیمار شاهد، با میانگین ۳۴۵۳٫۱ کیلوگرم در هکتار حاصل شد، بهترین PA/Zn از تیمار شاهد + پتاسیم + روی + آهن ، با میانگین ۱۷٫۴۱ و بدترین PA/Zn از تیمار شاهد با میانگین ۲۸٫۷۱ به دست آمد. با توجه نتایج حاصله، می توان ژنوتیپ شیراز و تیمار کودی شاهد + پتاسیم + روی + آهن+ مس را برای افزایش عملکرد دانه، درصد پروتئین و کاهش نسبت مولی اسید فتیک به روی در منطقه توصیه کرد.