مقاله اثر گراديان تنش خشکي بر صفات زراعي نمونه هاي کلکسيون هسته نخود تيپ کابلي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علوم زراعي ايران از صفحه ۳۰۷ تا ۳۲۴ منتشر شده است.
نام: اثر گراديان تنش خشکي بر صفات زراعي نمونه هاي کلکسيون هسته نخود تيپ کابلي
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تجزيه باي پلات
مقاله تنش خشکي
مقاله شاخص تحمل به تنش
مقاله عملکرد دانه و نخود کابلي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پوراسماعيل معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: واعظي شاهين
جناب آقای / سرکار خانم: شاه مرادي شکيبا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نخود يکي از حبوبات مهم ديم در نواحي غرب آسيا و شمال آفريقا مي باشد. تنش خشکي خصوصا خشکي انتهاي فصل، مهم ترين عامل کاهش عملکرد نخود در اين نواحي شناخته شده است. از اين رو توجه به تنوع ژنتيکي ژرم پلاسم نخود به منظور افزايش احتمال انتخاب ژنوتيپ هاي متحمل و درک روابط بين صفات مرتبط با تحمل خشکي، ضروري به نظر مي رسد. با اين هدف، عکس العمل ۱۰۳ نمونه کلکسيون هسته نخود کابلي همراه با سه رقم جم، آرمان و هاشم در قالب طرح کرت هاي حجيم (آگمنت) در سال زراعي ۸۶-۸۵ در مزرعه موسسه تحقيقات اصلاح و تهيه نهال و بذر در کرج، در معرض چهار شرايط آبي مطلوب (T1)، کم (T2)، متوسط (T3) و محدود (T4) با استفاده از سيستم آبياري باراني تک شاخه اي مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج مربوط به ارزيابي صفات زراعي، فنولوژيکي و مورفولوژيکي نشان داد که بين ژنوتيپ هاي نخود از نظر صفات تعداد شاخه هاي فرعي، وزن بوته، تعداد دانه در بوته، شاخص برداشت، وزن صد دانه و عملکرد بذر تک بوته، در تيمارهاي مورد بررسي تنوع قابل ملاحظه اي وجود داشت. در کليه تيمارها، صفت عملکرد تک بوته بيشترين ضريب تغييرات فنوتيپي را دارا بود. برآورد شاخص هاي مقاومت و حساسيت به تنش در سطوح مختلف تيماري نيز نشان داد که بين ژنوتيپ ها تنوع وجود داشت. تحليل همبستگي بين عملکرد در شرايط مطلوب و عملکرد در تيمارهاي آبياري با شاخص هاي تحمل نشان داد که شاخص هاي STI و GMP مناسب ترين شاخص ها براي غربال ژنوتيپ هاي نخود در کليه تيمارهاي آبياري بودند. ترسيم نمودار چند متغيره باي پلات گابريل و بررسي نمونه هاي واقع در مجاورت بردارهاي مربوط به شاخص هاي تحمل به خشکي و مقايسه نتايج آن با نمودار سه بعدي نشان داد که ژنوتيپ هاي ۶۸، ۶۷ و ۷۴ در تيمار T3 و ژنوتيپ هاي ۴۵، ۴۷، ۱۰۵ و ۱۱۰ در تيمار T4 متحمل ترين ژنوتيپ ها بودند.