مقاله اثر CCK-8 و آنتاگونيست گيرنده هاي CCK2 بر پرش هاي ناشي از تزريق نالوکسان در موش هاي سوري وابسته به مورفين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان از صفحه ۳۰۵ تا ۳۱۴ منتشر شده است.
نام: اثر CCK-8 و آنتاگونيست گيرنده هاي CCK2 بر پرش هاي ناشي از تزريق نالوکسان در موش هاي سوري وابسته به مورفين
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کوله سيستوکينين
مقاله مورفين
مقاله وابستگي
مقاله آگونيست کامل
مقاله آنتاگونيست رقابتي
مقاله پرش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: روح بخش علي
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: اصمي زينب
جناب آقای / سرکار خانم: شمسي زاده زرندي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ز مينه و هدف: داروهاي مخدر از جمله مهم ترين داروهاي ضددرد هستند که به طور وسيعي براي کنترل دردهاي شديد به کار مي روند. يکي از مشکلات استفاده از اين داروها، بروز وابستگي جسمي مي باشد. مطالعات بسيار کمي به بررسي دخالت نوروپپتيد کوله سيستوکينين (Cholecystokinin, CCK) در بروز علايم وابستگي به مخدرها پرداخته اند. به همين منظور در اين مطالعه اثر CCK و آنتاگونيست آن بر تعداد پرش هاي ناشي از وابستگي به مورفين بررسي شد.
مواد و روش ها: در مطالعه تجربي حاضر، به ۶۴ موش سوري سفيد نژاد balb/c سه روز متوالي و با فواصل سه ساعته به ترتيب مقادير ۵۰، ۵۰ و ۷۵ ميلي گرم بر کيلوگرم مورفين به صورت زيرجلدي تزريق شد. روز چهارم نيز ۵۰ ميلي گرم بر کيلوگرم مورفين به تمام موش ها تزريق گرديد. تزريق نالوکسان (۵ ميلي گرم بر کيلوگرم) در روز چهارم باعث بروز علايم سندرم محروميت از جمله پرش هاي متعدد شد. به گروه هاي مورد آزمايش مقادير ۰٫۱، ۰٫۳ و ۰٫۶ ميلي گرم بر کيلوگرم از CCK-8 و مقادير ۰٫۰۱، ۰٫۵ و ۱ ميلي گرم بر کيلوگرم از LY225910 به همراه مورفين به صورت داخل صفاقي تزريق شد.
يافته ها: تزريق CCK-8 باعث کاهش معني دار پرش هاي ناشي از تزريق نالوکسان گرديد  (p<0.05)در حالي که تزريق LY225910 هيچ اثر معني داري بر اين پرش ها نداشت.
نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد که کوله سيستوکينين توانست پرش هاي ناشي از سندرم محروميت مورفين را در موش هاي سوري کاهش دهد و آنتاگونيست اختصاصي گيرنده هاي CCK2 تاثير معني داري بر اين پرش ها نداشت. بر اساس نتايج اين مطالعه به نظر مي رسد که تحريک گيرنده هاي CCK1 در بروز وابستگي به مورفين نقش دارند.