سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس تونل ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مصطفی شریف زاده – استادیار دانشکده مهندسی معدن، متالورژی و نفت دانشگاه صنعتی امیرکبیر
کوروش شهریار – امیرکبیر دانشیار دانشکده مهندسی معدن، متالورژی و نفت دانشگاه صنعتی
احمد ترکمنی قطب – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی استخراج معدن دانشگاه صنعتی
علی همتی شعبانی – کارشناس ارشد مهندسی مکانیک سنگ، معاونت فنی مهندسین مشاور ایمن سازا

چکیده:

تونلسازی مکانیزه در ا یران با استفاده از ماشین های تونلزنی تمام مقطع به طور قابل ملاحظه ای رو به افزایش است . ملاحظاتی ازجمله شرایط زمین شناسی ، نوع دستگاه ،(Tunnel Boring Machine)TBM مشخصات و قابلیت ماشین ، به منظور بهبودعملیات تونلسازی ضروری است . این مقاله مخاطرات بالقوه ای را که باعث گیر کردن و توقف دستگاه در متراژ ۳۰Km+245m
تونل انتقال آب قمرود ( قطع ه های ۳و ۴) در خرداد ماه سال ۱۳۸۴ شد ه اند، بیان می کند . در این پروژه تونلزنی در توده سنگ دارای لای ه بندی و شکستگی ( شامل مارن، اسلیت ، گرافیت، سنگ آهک به همراه رگه های کوارتزیتی ) انجام می شود . توده سنگ دارای لایه بندی ضعیف گاهی به همراه سنگهای خرد شده بوده که این امر باعث بوجود آمدن تغییر شکلهای بزرگ پس از
حفاری، ناپایداری در برخی مقاطع و ریزش سنگ به داخل تونل شده است . در برخی از بخشهای تونل بروز پدیده مچاله شوندگی ، جریان یافتگی توده سنگ سینه کار و همگرائی تونل باعث افزایش بارهای وارده به پوسته سپر و ناپایداری موضعی توده سنگی شده است . به عبارت دیگر دستگاه TBMدر اثر ریزش توده سنگ بر ر وی کله حفارTBM و سپر و نیز همگرائی سریع تونل متوقف شده است . برای جلوگیری از گیر کردن و توقف ماشین تمهی دات ی از قبیل : تغییر در دریچه های ورودی مواد در کله حفار، افزایش گشتاور و نیروی پیشران ماشین، رفتار سنجی مناسب و کافی ، حفاری در حالت تک سپری و دستورالعمل انجام عملیات تزریق طراحی و اعمال شد و نتایجی بدست آمد که در این مقاله به آنها پرداخته شده است.