سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

علی احتشامی – دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صن
محمد شیخ شاب بافقی – دانشیار دانشکده مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران
مسعود گودرزی – استادیار دانشکده مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

در تحقیق حاضر، احیاء اکسید آهن در کنسانتره ایلمنایت منطقه کهنوج کرمان مورد مطالعه قرار گرفته است. ابتدا نمونه در دمای ۱۱۰۰ درجه سانتی گراد و به مدت ۲ ساعت تحت عملیات اکسیداسیون قرار گرفت. سپس نمونه اکسید شده به هموراه زغالسنگ به صورت پلت های کامپوزیتی استوانه ای شکل ساخته شد. به منظور جلوگیری از اکسیداسیون مجدد از سمت بیرون پلت به طرف داخل آن، پلت ها در زغال چوب مدفون گشته و سپس در درجه حرارتهای ۱۰۰۰ و ۱۱۰۰ و ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد و زمانهای ۵ تا ۶۰ دقیقه تحت عملیات احیاء با کربن قرار گرفت و درصد احیاء اکسید آهن به آهن فلزی بدست آمد. همچنین نتایج حاصل از درصد احیاء پلت کامپوزیتی در دو حالت مدفون و غیر مدفون در زغال چوب و همچنین تاثیر کامپوزیت کردن بر میزان احیاء پلت اکسید شده در دمای ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد با یکدیگر مقایسه شد. افزایش دما بر سرعت احیاء تاثیر مثبت می گذارد و میزان احیاء در پلت های کامپوزیتی (مخلوط کنسانتره و زغالسنگ) غیر مدفون در زغال چوب در دماهای بالا (۱۲۰۰ درجه سانتیگراد) از حدود ۶۰ درصد بیشتر نمی شود. استفاده از پوشش زغال چوب، سرعت و میزان احیاء پلت های کامپوزیتی را افزایش می دهد. با اضافه کردن احیاء کننده به درون پلت (پلت های کامپوزیتی) سرعت احیاء بسیار افزایش می یابد. نمودار پراش اشعه X در مورد نمونه های احیاء شده در دمای ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد و تحت پوشش زغال چوب، نشان می دهد که بخش عمده نمونه احیائ شده از آهن و روتیل تشکیل شده است. با حل سازی محصول احیاء در محلول کلریدفریک ۱۵۰ گرم در لیتر در دمای محیط و به مدت ۳۰ دقیقه آهن فلزی کلا" حذف می شود و باقیمانده حل سازی محتوی روتیل همراه با مقادیری سود و بروکیت می باشد.