مقاله اختلالات عضلاني و استخواني شغلي در کادر پرستاري بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۸ در نشريه پرستاري ايران از صفحه ۸ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: اختلالات عضلاني و استخواني شغلي در کادر پرستاري بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي ايران
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلالات عضلاني استخواني شغلي
مقاله پرستاران شاغل
مقاله مطالعه توصيفي مقطعي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نيك پور صغري
جناب آقای / سرکار خانم: نوري تاجر مريم
جناب آقای / سرکار خانم: حقاني حميد
جناب آقای / سرکار خانم: راوندي آرش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اختلالات عضلاني استخواني شغلي به عنوان يکي از مشکلات اصلي سلامتي در بين پرسنل خدمات بهداشتي و درماني و يکي از عوامل مهم ناتواني در حرفه پرستاري است. هدف اين مطالعه تعيين فراواني اختلالات عضلاني و استخواني در کادر پرستاري بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي ايران مي باشد.
روش بررسي: اين مطالعه توصيفي مقطعي، جامعه پژوهش شامل کليه گروه پرستاري بوده است كه حداقل به مدت يک سال قبل از انجام تحقيق در بخش فعلي به طور رسمي و يا طرحي در بيمارستان هاي آموزشي علوم پزشکي ايران مشغول به کار بودند. روش نمونه گيري به صورت چند مرحله اي و حجم نمونه ۶۱۵ نفر بود. داده ها از طريق پرسشنامه خود ايفا جمع آوري شد.
يافته ها: نتايج به دست آمده نشان داد که بيشترين درصد اختلال عضلاني و استخواني پرستاران مربوط به يک يا هر دو زانو (۶۴٫۲ درصد)، ۵۵٫۶ درصد گردن، ۵۳٫۷ درصد در قسمت فوقاني پشت، ۵۴٫۱ درصد در قسمت تحتاني پشت، ۴۴٫۶ درصد در يک يا هر دو مچ و انگشتان پا، ۴۰٫۵ درصد در يک يا هر دو مفصل ران بوده است.
نتايج آناليز رگرسيون لجستيك در خصوص اختلالات عضلاني و استخواني در کادر پرستاري که داراي اختلال بودند در مقايسه با گروهي که دچار اختلال نبودند نشان داد شاخص توده بدني، سابقه اختلالات عضلاني استخواني قبل از يک سال گذشته، کمک به بلند شدن بيمار در هر شيفت رابطه معني دار آماري با اختلالات عضلاني و استخواني دارند (PV<0.05).
نتيجه گيري: نتايج نشان داد که پرستاران به دليل موقعيت شغلي خود در معرض اختلالات گوناگوني قرار مي گيرند. نکته مهم در مورد اختلالات شغلي اين است که با اقدامات مفيد و موثر قابل پيشگيري و تعديل مي باشند و با شناسايي اين اختلالات در هر رده شغلي از کادر پرستاري مي توان آموزش هاي مناسب با آن گروه را ارايه داد. متخصصين بهداشتي مي توانند با انجام برنامه هاي آموزشي در مورد سه سطح پيشگيري اقدامات لازم را انجام دهند تا پرستاران بتوانند از حداکثر توانايي هاي خود به بهترين نحو استفاده کنند.