سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنگره ملی تفکر و پژوهش دینی
تعداد صفحات: ۱۳
نویسنده(ها):
محمدصادق واحدی فرد – استادیار دانشگاه پیام نور
غلامرضا حیدری – دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ تشیع، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور مشهد، ایران
محمدرضا سلیمانی – دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ تشیع، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور مشهد، ایران

چکیده:
انسان موجودی اجتماعی است و اسلام به عنوان کامل ترین دین که متضمن سعادت دنیا و آخرت بشر است ، به موضوع زندگی ، نگاهی کاملا اجتماعی دارد . زندگی افراد در جامعه مستلزم پذیرش ضرورت هایی است که از جمله آنها معاشرت در میان همسایگان است ، چرا که بیشترین حشر و نشر را با غیر منسوبیت سببی و نسبی با همسایگان دارند و به موجب این حضور در کنار یکدیگر آثار تربیتی چند سویه بر اعضای خانواده به ویژه خردسالان اجتناب ناپذیر است. رشد و شکوفایی استعدادها ، خلاقیت ها ، و رسیدن انسان به کمال مطلوب در سایه امنیت روانی حاصل می شود . ارتباط با همسایگان و چگونگی معاشرت با آنهابر مدار سبک زندگی اسلامی می تواند موجبات آرامش و امنیت روانی افراد جامعه را فراهم کرده و راه رسیدن به سعادت و کمال راهموار سازد . این مقاله بر آن است که تاثیرات همسایه را در امنیت روانی فرد مسلمان بر اساس آموزه های دینی با روش توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار دهد.