سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: سومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

میرعلی اکبر نوگل سادات – سازمان زمین شناسی کشور
منوچهر قرشی – سازمان زمین شناسی کشور
ابراهیم غلامی – دانشگاه بیرجند، گروه زمین شناسی

چکیده:

منطقه مورد مطالعه در قلمرو ایران مرکزی و دارای خصوصیات زمین شناسی لوت و سیستان می باشد. بر اساس روندهای ساختاری غالب وروند کلی واحدهای سنگی، منطقه به دو بخش تقسیم می شود. بخشی که روند شمال – جنوب دارد بیشتر تحت اثر برش وبخشی که روند شمال غرب – جنوب شرق دارد بیشتر تحت اثر فشردگی قرار دارد. بر اساس مطالعه گسلهای مهم منطقه قاین و همچنین بررسی عناصر ساختاری شامل: چین ها، گسل ها، درزه ها و خطواره ها در محدوده جنوب غربی قاین، راستای اصلی جابجایی جنوب غرب – شمال شرق می باشد. مولفه مذکور سبب فشردگی وبرش متفاوت در بخش های گوناگون گردیده و گسلش های با مکانیسم متفاوت ایجاد کرده است . در محدوده جنوب غربی قاین پهنه های برشی دارای عملکرد راستگرد می باشند.