سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ناصر مهرداری – مدیر کل حفاظت محیط زیست مازندران – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
سیدمحمد حسینی – کارشناس ارشد مهندسی عمران – محیط زیست – اداره کل حفاظت محیط زیست مازندرا
عقیل صباغی – کارشناس ارشد مهندسی عمران – محیط زیست – اداره کل حفاظت محیط زیست مازندرا

چکیده:

سیستمهای تصفیۀ بیولوژیکی هوازی مانند لاگونهای هوادهی و لجن فعال دارای کارایی ۵۸ الی ۹۹ درصد در حذف ترکیبات آلاینده از شیرابه های ناشی از محلهای دفن جوان (نسبت BOD/COD در حدود ۰٫۴۵ الی ۰٫۸۱ ) می باشد. در صورتیکه فیلترهای بیهوازی راندمانی در حدود ۸۷ الی ۹۹ درصد را برای تصفیۀ این آلودگی دارد. با توجه به روشهای متعدد فوق الذکر، از آنجاییکه در استان مازندران هم Landfill های جوان (حداکثر ۵سال از تکمیل آن گذشته باشد) و هم محلهای دفن قدیمی (بیش از ۱۰ سال از تکمیل آن گذشته باشد) وجوددارد لذا با توجه به نوع شیرابه، استفاده از سیستم بیولوژیکی یا فرایند فیزیکی – شیمیایی و در برخی موارد ترکیبی از هر دو سیستم پیشنهاد می گردد