ارائه

ارائه به معنای نمایش دادن و نشان دادن است که در آن ارائه کننده تلاش می کند با ابزارهای خاصی در محیط انتقال دانش، خبری، دانشی یا احساسی را به دیگران انتقال دهد. در زمینه انتقال و ارائه دادن دانش یا مفاهیم عناصر -مختلفی باهم در ارتباط هستند که برخی از آنها عبارتند از: انتقال دهنده یا ارائه کننده،ابزار استفاده شده برای ارائه کننده، مخاطب و گیرندگان پیام و ابزارهای دریافت پیام، خود پیام، رسانه یا نوع ارائه که به صورت شفاهی، گفتاری، حرکتی، نوشتاری یا به صورت تصویری و غیره استفاده می شود. مرسوم ترین رسانه هایی که برای ارائه کردن استفاده می شود گفتار، نوشتار، تصویر، حرکت و اشاره است و در رسانه گفتار که به صورت ارائه شفاهی است ارائه کننده مطالب و مفاهیم خود را با ابزارهای مناسب از قبیل کامپیوتر و استفاده از پاورپوینت، در یک زمان و مکان خاصی با یک زبان قابل درک برای مخاطب در یک مدت زمان مشخصی عرضه میکند. در حالیکه در ارائه نوشتاری یا کتبی که معمولاغیابی و با فرصت است، ارائه کننده، دانش و نتایج خود را با ابزارهای مختلف نوشتاری در یک چارچوب و ساختار مشخص برای یکسری مخاطبین تهیه و به رشته ی تحریر در میآورد. در ارائه هر دو جنبهی کمیت و کیفیت را باید درنظر گرفت. کمیت یعنی مقدار اطلاع و دانش است که توسط ارائه کننده یا ارائه کنندگان در یک ارائه مشخص با ابزارهای استفاده شده به مخاطب یا مخاطبین انتقال میدهد. در حالیکه در کیفیت جنبه های زبانی، شکلی و محتوایی پیام در نظر گرفته می شود. در این نوع سیستم ارائه هم انتقال دهنده وهم گیرنده انسانها هستند به عبارت دیگر نحوهی ارائه کردن، تجهیزات و رسانه ها و محیط هایی که برای ارائه کردن مورد استفاده قرار میگیرد باید براساس خصوصیات شخصی و شخصیتی و توانایی های آنها در انتقال و گرفتن پیام طراحی و پیاده سازی گردد. زمانی که پژوهشگری یک کار پژوهشی را انجام میدهد و نتایج و دانش را از داده های خود بدست میاورد باید بتواند ان را به بهترین نحو در اختیار جوامع بشری قرار دهد تا دیگران بتوانند به راحتی با ابزارهای موجود آن را درک و از آن استفاده نمایند. لذا در این زمینه باید از رسانه مناسب جهت ارائه استفاده شود و همچنین عواملی که در ارائه نقش دارند باید شناسایی شوند.