سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در نگهداشت انرژی
تعداد صفحات: ۷
نویسنده(ها):
غزال راهب – کارشناس ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات البرز
لادن جوهری زاده – استادیار مرکز تحقیقات راه،مسکن و شهرسازی

چکیده:
براساس آمارهای رسمی ارائه شده از طرف وزارت نیرو، مصرف انرژی در بخش خانگی سهم بزرگی از مصرف انرژی کشور رابهخود اختصاص داده که به حدود ۰۳ الی ۰۳ درصد کل مصرف انرژی سالانه کشور میرسد. تأمین شرایط آسایش در ساختمانهای مسکونی و تغییرات الگوی مصرف در جهت رفاه بیشتر، اهمیت توجه به مصرف انرژی را افزایش داده است. به- علاوه بسیاری از ساختوسازهای کشور از شرایط مطلوبی از نظر میزان مصرف انرژی برخوردار نیستند. براساس مطالعات انجام شده سازمان مدیریت و بهینه سازی مصرف انرژی، در ساختوسازهای متداول کشور اتلاف انرژی در ساختمانها، اغلب ۲۲ درصد از طریق پنجره ها، ۲۲ درصد از کف و ۰۳ درصد از دیوارها صورت میگیرد. بهکارگیری اصول بهینه سازی مصرف انرژی در هماهنگی با شرایط اقلیمی و کاربریهای طرح و همچنین بهرهگیری از روشهای فعال و غیرفعال، میتواند نقش مؤثری در کاهش مصرف انرژی در ساختمانهای متداول شهری ایفا نماید. این رویکرد باید در فرایندی یکپارچه کلیه وجوه مرتبط باطراحی ساختمان را دربرگیرد. هدف از این پژوهش ارایه راهکارهایی میباشد که به چگونگی کاهش میزان مصرف انرژی، همگام با ایجاد کیفیت در فضای معماری میپردازد. این راهکارها با شناخت شاخصهای طراحی پایدار محیطی و بررسی تطبیقی با اقلیم بستر مورد نظر طراحی بهدست میآیند. این پژوهش به دنبال آن بوده که به ارایه روشهای طراحی معماری بهینه مصرف انرژی در طراحی یک مجتمع مسکونی در شهر تهران بهعنوان نمونه بپردازد