سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه طبیعی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حمیدرضا وثوقی فر – عضو آزمایشگاهی مجموعه PEER دانشگاه برکلی کالیفرنیا
محمدرضا عدل پرور – عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت ایران(سرپرست دانشکده فنی و مهندسی دا

چکیده:

تجارب زلزله های اخیر از جمله بم، زرند کرمان، دشت سیلاخور نشان میدهد که پس از زلزله، اختلالت روانی گسترده بهمراه استرس در بازماندگان بروز می نماید. در برخورد با زلزله بعنوان یک بحران تاکنون سیاست گذاری بهداشتی، اجتماعی اکثر کشورها در برخورد با آن ، بطور عمده معطوف به پیامدهای جسمی و مالی آن بوده وبه عوراض روانشناختی آن کمتر توجه شده است. با توجه به این واقعیت که ایران، از جمله ده کشور بلاخیز در جهان به شمار می رود و هر سال جان هزاران انسان که در توسعه کشور سهم بسزایی دارند، در معرض مخاطرات جدی قرار می گیرند، لذا نیاز به یک برنامه مدون و منسجم و همچنین استفادهاز نیروهای بالقوه داوطلب امدادی و خدماتی موجود بیش از پیش احساس می شود چنانچه این نیروها بخوبی سازماندهی شده و در زمینه حمایت روانی آموزشلازم را می بینند و تحت نظارت تیم تخصصی حمایت روانی قرار گیرند، می توانند خدمات ارزشمندی را به آسیب دیدگان از زلزله ارائه نمایند. در این مقاله برای مطالعه موردی زلزله بم و وضعیت اینشهر پس از زلزله مورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه موردی نحوه عملکرد گروه های امدادی و تاثیر آن در بروز مشکلات روانی بازماندگان مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که میزان بیماریهای مزمن روانی در شهر ۱۲۱ درصد و میزان استرس در بازماندگان این زلزله تا حدود ۱۴۰ درصد نسبت به قبل از زلزله افزایش یافته است.