سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۶
نویسنده(ها):
منیره روستازاده شیخ یوسفی – کارشناس ارشد مهندسی معماری، مدرس دانشگاه غیرانتفاعی شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران
علی اکبر جهانگیری – کارشناس ارشد مهندسی معماری، عضو هیئت علمی دانشگاه غیرانتفاعی شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران

چکیده:
پدیده ی گردشگری امروزه گستره ی جهانی یافته است. این خود ناشی از توسعه ی نوآوری تکنولوژیکی و گسترش همه جانبه ی سرمایه داری در عصر کنونی است. گردشگری در جنین وضعیتی، جابه جایی و پویایی انسان ها را سبب شده و در یک گستره جهانی به عنوان پدیده ی جغرافیایی- اجتماعی مفهوم ارتباط با دیگر فرهنگ ها را در مکان های مختلف پدید آورده است. در این بین، شهر ها دربردارنده ی مراکز مهم اقتصادی، علمی، تفریحی، ورزشی، زیارتگاهی، تاریخی، فرهنگی، پزشکی و غیره هستند و افزون بر این موارد از جاذبه های طبیعی (اکوتوریسم) نیز بهره مندند. شهر اصفهان نیز با دارا بودن تاریخ کهن، جاذبه های طبیعی و … می تواند به عنوان شهر توریستی در مرکز کشور ایفای نقش کند. در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به جمع آوری داده ها و از طریق بررسی های اسنادی و کتابخانه ای و مطالعات میدانی، به شناخت توان ها و قابلیت ها و محدودیت ها و نارسایی های گردشگری در شهر اصفهان پرداخته و در تجزیه و تحلیل داده ها از مدل SWOT استفاده شده است. سپس به ارائه راهکارهایی برای توسعه پایدار شهری و در نهایت حرکت در راستای توسعه گردشگری شهری تأکید شده است.