سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مرتضی حسینی توسل – عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی – فوق لیسانس مرتعداری
شهرام یوسفی خانقاه – عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی – فوق لیسانس مرتعداری

چکیده:

در برنامه ریزی حفاظت و احیای حوزه آبخیز طرحهای خاصی برای حفاظت و احیای اراضی مختلف حوزه مورد نیاز است که نیازهای واقعی به شرایط حوزه بستگی دارد و باید این برنامه ریزی به شکلی انجام شود که تطابق کامل با نیازها و شرایط منطقه دا شته باشد . یکی از مهمترین روشهای حفاظت و احیای حوزه های آبخیز روشهای بیولوژیک است که مهمترین مزیت این روشها استفاده کم از عملیات خاکورزی ودستکاری کم در طبیعت است . هدف از این تحقیق ارائه روشی برای مدیریت و احیای حوزه های آبخیز با استفاده ازبرنامه های مناسب بیولوژیکی، با توجه به عوامل طبیعی و شرایط اکولوژیکی منطقه است . عملیات پیشنهادی باید موجب پایداری اکوسیستم گردد وتأثیر مثبت بر اقتصاد حوزه و کاهش فرسایش و رسوب و سیلخیزی منطقه داشته باشد . پس از تلفیق نقشه های پایه با استفاده از GIS و بازدید صحرایی، براساس خصوصیات اکولوژیکی و فیزیکی واحد های کاری ، نقشه عملیات بیولوژیک ی تهیه و موقعیت هریک ازآنها مشخص شد . بهترین گزینه ها به همراه اصول فنی پیشنهاد گردید و نقاط ضعف و قوت کار مورد تحلیل قرار گرفت . حوزه مورد مطالعه از نظر تقسیمات استانی دراستان مرکزی شهرستان زرندیه به مساحت ۳۶۵۱ هکتار واقع شده است . بذرپاشی، بذرکاری، فارو، کشت تلفیقی،قرق، حفاظت، اجرای سیستمهای چرایی و احداث آبشخوار از جمله برنامه های بیولوژیکی بودند که برای
منطقه مذکور مناسب تشخیص داده شد . استفاده صحیح از نرم افزارهای جغرافیایی ، در نظرگرفتن وضعیت اقتصادی و اجتماعی منطقه، تطابق برنامه ها با وضعیت اکولوژیکی و فیزیکی منطقه، توجه به کاربری های فعلی منطقه از اصولی است که در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفته است . درصورتی که برنامه های بیولوژیک بصورت اصولی و دقیق و به موقع ارائه شود شاید دیگر نیازی به اجرای عملی ات مکانیکی و پرهزینه نباشد و به میزان زیادی در وقت و هزینه صرفه جویی شود .