سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی فناوری اطلاعات و دانش

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

ناصر مزینی – استادیار دانشکده مهندسی کامپیوتر، دانشگاه علم و صنعت ایران
Gilles Vaucher – Assistant professor, Supelec, Rennes, France

چکیده:

هدف از ارائه این مقاله ، پیشنهاد روشی برای شناسایی بر خط حروف دست نویس فارسی است که منحصرا " مبتنی بر شبکه های عصبی بوده و از هیچگونه پیش پردازش یا پس پردازش استفاده نمی شود . در این شیوه حروف مجزای فارسی که از طریق یک صفحه رقومی اخذ می شود بصورت قطاری از ضربه ها در چهار جهت اصلی دریافت شده و به یک شبکه عصبی ویژه زمانی – مکانی ) ) ST اعمال می شود . این مدل شبکه عصبی که از یک کدینگ خاص در حوزه اعداد مختلط بهره می جوید در ابتدا اجزاء پایه هر حرف نوشته شده را استخراج نموده و سپس بر اساس ترکیب این اجزاء پایه، وظیفه شناسایی را انجام می دهد . این اجزاء پایه صرفا " شامل ٥ قطعه پاره خط ممتد با طولهای مختلف و در جهات چهار گانه می باشند . از مزایای این روش سهولت و هزینه پائین پیاده سازی سخت افزاری و نیز انعطاف خوب نسبت به اندازه حروف و شناسایی نقطه ها است .