سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی شهر الکترونیک

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

علی ناصری – دفتر امور زیربنایی،‌معاونت فناوری اطلاعات
عاطفه قوامی فر – وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات

چکیده:

از زمان حیات انسان بر روی کره زمین، دانش منبع حیاتی پیشرفت بشری محسوب می شود. اما آنچه که امروزه در بستری نوین سریعاً در حال تکامل است، مدیریت آشکار و هدفمند دانش به عنوان یک منبع استراتژیک می باشد. ملت ها و سازمانهای بین المللی به خوبی دریافته اند که چالش های امروزی جوامع پیشرفته، راهبردهای توسعه‌ای مبتنی بر دانش را طلب می کنند. مدیریت دانش، در دنیای کسب و کار به فرایند ایجاد ارزش از دارایی ناملموس دانش گفته می وشد که در واقع با چگونگی هموارسازی دانش در داخل و خارج یک سازمان (مشتریان، ذینفعان و …) مرتبط است و اساس آن بر تدوین استراتژی های یبه منظور تحویل دانش مناسب به شخص مناسب در زمان مناب و به شکل و فرمت مناسب بنا شده است. به بیانی دیگر و بدون توجه به دیدگاه ها و سطح کاربرد مدیریت دانش، می توان آن را مشتمل بر اسختراج و توسعه دارایی های دانش یک سازمان (مشتمل بر دانش صریح، آشکار و مستند شده و دانش ضمنی و ذهنی) به منظور نیل به اهداف سازمانی دانست.