سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت فناوری اطلاعات و ارتباطات

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

علی رجب زاده – عضو هیات علمی و استادیار دانشگاه تربیت مدرس
بهنام شهایی – پژوهشگر مرکز مطالعات مدیریت و بهره وری ایران (وابسته به دانشگاه تربیت

چکیده:

دمیشلیز، عوامل تغییرتحول در محیط تجاری کنونی را اینگونه بر می شمرد: قابلیت دسترسی فزاینده به فناوری ، رقابت فزاینده بر سر توسعه فناوری، جهانی شدنبازارها و رقابت تجاری، رشد سریع دسترسی به فناوری، تغییرات موجود در میزان دستمزد و مهارتهای شغلی، مسئولیت محیطی و محدودیتهای منابع، و افزایش انتظارات مشتری، بنابراین لازمه واکنش و پاسخگویی به این عوامل تغییر و تحول، کسب چابکی است. چابکی، واکنشی به چالشهای موجود در یک محیط کاری است که از طریق تغییر و عدم اطمینان به آن محیط مسلط می شود. به زعم گودیش و دیگران، چابکی از سازمان می خواهد تا در ادغام فناوری، کارکنان و مدیریت با زیر بنای ارتباطی عجله و شتاب کند تا به نیازهای متغیر مشتریان در محیط بازاری که دارای تغییر مداوم و پیش بینی نشده می باشد، واکنش نشان دهد. از طرفی، فناوری اطلاعات (و در ورای آن دولت الکترونیک) نقش محوری و کلیدی را درحرکت سازمان ها به سمت چابکی در بخش دولتی ایفا می کند که توجه و سرمایه گذاری در زیر ساختهای آن می تواند بسیاری از مشکلات سازمانها در زمینه چابکی را از میان بردارد. در این مقاله با مرور ادبیات ارزیابی چابکی و نیز تاکید بر نقش فناوری اطلاعات در آن یک مدل مفهومی ابداعی برای ارزیابی چابکی در میان سازمانهای دولتی ارائه می گردد.