سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت تکنولوژی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

امیر لطفی – شرکت آب و فاضلاب استان تهران
عبدالعلی عامری – موسسه تحقیقات ترانسفورماتور ایران، جمهوری اسلامی ایران
سیدحبیب اله طباطبائیان – دانشگاه علامه طباطبائی، جمهوری اسلامی ایران

چکیده:

انتشار و انتقال تکنولوی نقش محوری در فرایند توسعۀ اقتصادی ایفا می نماید، تعامل بین سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) و تکنولوژی از مهمترین و جدی ترین ملاحظات FDI می باشد و در همین راستا، انتقال تکنولوژی موضوع غالب در بحث شرکتهای چند ملیتی و رابطۀ آنها با کشورهای در حال توسعه می باشد و این بدین علت است که تکنولوژی از منابع حیاتی برای رشد اقتصادی، تجمیع سرمایه، تجارت و حتی تغییر در سازماندهی روابط اجتماعی و تولید به شمار می رود . به این نکته باید اشاره نمود که تکنولوژی محصول فعالیت در حوزۀ R&Dو نوآوری در تولید است و هر تکنولوژی جدیدفایده و مزیتی برای پدیدآورندۀ آن بهمراه می آورد که مهمترین آنها در حوزۀ رقابت، انحصار در مالکیت تکنولوژی می باشد . در هر صورت صاحبان تکنولوژی می توانند نسبت به فروش امتیاز تکنولوژی به دیگران و یا استفادۀ مستقیم در تولید اقدام نمایند . بدین لحاظ امروزه یکی از اهداف مورد نظر و با اهمیت کشورهای در حال توسعه، در زمینه سرمایه گذاری و نقل وانتقال سرمایه، انتقال تکنولوژی است . در نتیجۀ انتقال تکنولوژی، اطلاعات، مهارت، تخصص و تجربه ایکه در صنعت معینی نزد دارندۀ آن وجود دارد به طرف دیگر به عنوان گیرنده و یا متقاضی که فاقد آن است منتقل می گردد . از آنجائیکه تکنولوژی بعنوان کالائی ارزشمند در انحصار دارندۀ آنست، دستیابی به آن به راحتی امکانپذیر نبوده و بدین منظور شیوه های محتلفی پیش بینی شده است . یکی از روشهای مهم انتقال تکنولو ژی، از طریق سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) است . انتقال تکنولوژیبا این شیوه را سرریز تکنولوژی (Technology,Spillover)
می نامند، که موفقیت یا عدم موفقیت در اخذ تکنولوژی توسط کشور میزبان از این روش به عوامل متعددی بستگی دارد . در این مقاله به تاریخچۀ این بحث و عوامل تاثیر گذار در فرایند سرریز تکنولوژی پرداخته می شود و در نهایت یک مدل تحلیلی که مولفه های تاثیر گذار بر سر ریز تکنولوژی را معرفی می نماید ارائه می گردد .