سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شهریار افندی زاده – دانشیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران
مرتضی عراقی – دانشجوی دکترای راه و ترابری، دانشگاه علم و صنعت ایران
حسین حدادزادگان – کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل ، شرکت مطالعات جامع حمل و نقل ایرا

چکیده:

مدل ترکیبی توزیع – تخصیص برای حل همزمان مسائل توزیع سفر وتخصیص ترافیک مورد استفاده قرار می گیرد. با ایجاد ارتباط بین این دو مرحله در فرآیند برنامه ریزی حمل و نقل، این مدل قادر به پیش بینی الگوی فضایی سفرها بین جفت مبدا-مقصد و همچنین برآورد جریان ترافیک درکمانهای شبکه می باشد. تخصیص ترافیک مورد استفاده در این مدل بر اساس اصول تعادل استفاده کننده بوده و از مدل جاذبه یک قیدی مبتنی بر اصول آنتروپی بمنظور توزیع سفرها استفاده گردیده است. در این مقاله بعد از تعریف روابط سیستم مدل ترکیبی، مدل بصورت مسئله برنامه ریزی ریاضی بطوریکه خصوصیات مدل ترکیبی قابل بررسی بوده و مدل قابل حل باشد، فرمول بندی شده است. بعد از تحلیل اجزای مدل، توسط الگوریتم ایوانس حل مسئله بهینه سازی ارائه شده است. در نهایت بمنظور بررسی کارایی مدل، شبکه شهر تهران بعنوان مطالعه موردی انتخاب گردیده و نتایج بدست آمده از مدل ترکیبی با روش سنتی مقایسه شده است.