سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهنام امینی – عضو هیئت علمی دانشگاه بین المللی امام خمینی
حسن مهرآمیز – کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل

چکیده:

ایمنی عابرین پیاده درگذر از عرض معابر مختلف شهری درگرو مکان یابی صحیح گذرگاههای عرضی و امکان سنجی مناسب نوع گذرگاه است. در حال حاضر انتخاب نوع و محل گذرگاه عرضی همسطح یا غیر همسطح عموماً براساس قضاوت کارشناسی و یا با توجه به میزان تقاضای عبور صورت می گیرد. در حالیکه در کشورهای پیشرفته برای هر یک از انواع گذرگاهها ضوابط معینی در نظر گرفته شده است.در این کار مطالعاتی نخست مدل ۲ PV که در کشور انگلستان برای مکانیابی گذرگاههای عرضی همسطح پیاده بکار می‌رود، از نظر انطباق با شرایط ایران مورد ارزیابی قرار گرفت. در این راستا متغیرهای مدل شاملP حجم عبور پیاده در ۴ ساعت اوج و V حجم عبور دو طرفه وسایل نقلیه در همان دوره اوج برای ۳۰ گذرگاه همسطح و غیر همسطح اندازه گیری شد . اعمال مدل ۱۰۸ ×۲ و ۱۰×۱= ۲ PV با توجه به آمار واطلاعات نشان داد که این مدل نتایج رضایت بخشی برای شرایط ایران ارائه نمی کند. لذا تلاش شد با توجه به مجموعه اطلاعات گذرگاههای هم سطح پیادهمقدار ثابت این مدل بنحوی تعیین گردد که پاسخگوئی شرایط شهرهای کشور باشد. بر اساس آنالیز اطلاعات مدلی به صورت ۱۰۹× ۵ و۱۰۹ ×۲=۲ PV کالیبره شد و ضوابط مکان یابی بنحوی تعیین گردیدکه این مدل علاوه بر گذرگاه های همسطح بتواند گذرگاه های غیرهم سطح را نیز مشخص کند.