سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حمیدرضا وثوقی فر – عضو گروه تحقیق آزمایشگاهی مجموعه پاسیفیک دانشگاه برکلی ایالات متحده
منیره موسوی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت درسوانح طبیعی دانشگاه تهران
محمدرضا عدل پرور – عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی راه اهن دانشگاه علم و صنعت ایران و سرپرس
ژوبین معتمد – عضو گروه تحقیقات مهندسی زلزله، موسسه مهندسین سازه، لندن

چکیده:

در این مقاله شاخص خرابی مناسب لرزه ای کیفی برای ساختمانهای دارای مصالح بنائی ارائه شده است. با توجه ه انبوه ساختمان های بنایی در ایران و توجه به این مسئله که اکثر این ساختمان ها قبل از تدوین آیین نامه ۲۸۰۰ ساخته شده اند از این رو فاقد ملاحظات لرزه ای مهندسی مناسب در ساخت آنها می باشند. زلزله های اخیر نشان داده است که این ساختمان ها در برابر زلزله مقاوم نبوده و نیاز به بهسازی لرزه ایدارند. برای ارائه طرح بهینه بهسازی لرزه ای، شناخت آسیب پذیری ساختمان ووضع موجود آن از اهمیت بسزائی برخوردار میباشد. در این زمینه ابتدا ارزیابی کیفی آسیب پذیری این نوع ساختمانها مد نظر قرا رمی گیرد. سپس نسبت به براورد شاخص خراب مناسب اقدام میگردد. با مشخص شدن شاخص خرابی ساختمانهای بنائی، علاوه بر درک صحیح رفتار حقیقی سازه آنها، معیار های لازم برای مقاوم سازی نیز مشخص میشوند. محققین روابط زیادی را برای تعینی شاخص خرابی ارائه نموده اند. ولیکن روابط ارائه شده بر مبنای روشهای آزمایشگاهی استوار بوده و استفاده از آنها را در سطح وسیع با چالش رو بهرو می نماید از این رو در این مقاله شاخص خرابی لرزه ای کیفی برای ساختمانهای بامصالح بنائی ارائه شده است.