سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

بهنام امینی – استادیار گروه مهندسی عمران ، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ر ه )
رضا بزرگمهرنیا – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی و برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه بین ال

چکیده:

تخصیص یکی از مراحل مهم مطالعات برنامه ریزی ومدیریتی سیستم های حمل ونقل عمومی است . تخصیص حمل ونقل عمومی در مقایسه با تخصیص سفره ای با وسایل نقلیه شخصی تفـاوت هـایی دارد ز یرا سیستم حمل و نقل عمومی از یک سرویس ثابت که در مسیرها ی مشخص و با زمانبنـدی معینی جریان دارد، تشکیل گرد یده است و در انتخاب مسیر حمل و نقل عمومی ، جا به جایی مسافرین مطرح می باشد .
در این مقاله دو الگو ریتم برا ی تخصیص در حمل و نقل عموم ی ارائه شده است، که یکی مبتنی بر کمینه بودن مسیر ودیگری بر اساس بهینه بودن استراتژی سفر بین مبدا مقصد می باشد . در هر دو الگور یتم فرض بر این است که مجموعه خطوط مناسب برا ی سفر از مبدا به مقصد توسط مسافران انتخاب می شود و تفاوت این الگوریتمها در نحوه انتخاب زیر مجموعه بهینه این خطوط است پس از تشریح الگور یتم ها ومقایسه نتایج کاربردی آن ملاحظه می شود که هر دو الگور یتم مناسب و قابل استفاده هستند ولی الگور یتم استراتژی بهینه از نظر سرعت اجرا وجواب های به دست آمده دار ا ی مزا یای بیشتری می باشد .