سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مهندسی ارزش

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حسام زندحسامی – دکترای مدیریت تولید
میرمجید رضویان – دکترى مدیریت تولید – مدیر پژوهشکده ى علوم و فناوری مکانیک سازمان هواف
آرش جاوید – کارشناس ارشد مدیریت تولید- دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

آیا پیمودن راهی که کشورها و سازمان های توسعه یافته در صد سال پیموده اند، برای کشورها و سازمان های در حال توسعه نیز صد سال طول خواهد کشید؟ امروزه کشورها و سازمان های در حال توسعه با توجه به محدودیت های انتقال تکنولوژی (اعم از محدودیت های مالی، تحریم های اقتصادی و سیاسی و از این قبیل موارد) و لزوم انتقال تکنولوژی جهت دست یابی به دانش روز و تقویت رقابت پذیری به روش ها، تکنیک ها و ابزارهای متعددی روی آورده اند، تا با استفاده از این روش ها، تکنولوژی را بومی کرده و از مطالعه ى آن، راهی برای خلق دانش و ایجاد تکنولوژی فراهم آورند. دراین راستا یکی از روش ها و ابزارهای سودمند که تا کنون بارها آزمایش شده است روش مهندسی معکوس می باشد. با مطالعه ای بر ادبیات موضوعی و مراجعه به بهترین تجارب عملی در بکارگیری این روش می توان دریافت که بسیاری از کشورها و سازمان های توسعه یافته امروزی سالیانی پیش با استفاده از مهندسی معکوس به تکنولوژی های روز دست یافته و پس از مدتی خود خالق تکنولوژی های نوین شده اند. در این پژوهش محققین با طرح این پرسش که آیا مهندسی معکوس به تنهایی جوابگوی مشکلات امروزی است، با توجه به یافته های علمی و تجارب عملی خود و با استفاده از روش تحقیق کیفی (مورد کاوی) به ارائه ى مدل تلفیقی مهندسی معکوس و مهندسی ارزش پرداختند و نهایتا مدل پیشنهادی در یکی از پروژه های صنایع سازمان هوافضا مورد بررسی و آزمون قرار گرفت و نتایج بی سابقه ای را دربرداشت که نهایتا علاوه بر کسب دانش فنی، کاهش هزینه تولید، کاهش اقلام تشکیل دهنده، افزایش کارایی و قابلیت های محصول را دربرداشت.