سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نخستین کنگره بین المللی مدیریت ریسک

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

محمود شفیعی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد سمنان
محمد سعیدی مهرآباد – عضو هیأت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران – دانشیار دانشکده مهندسی صنایع
سیدعلیرضا میرمحمدصادقی – عضو هیأت علمی دانشگاه امام حسین – استادیار دانشکده مهندسی صنایع

چکیده:

هدف کلی فرآیند نگهداری و تعمیر، افزایش منافع حاصل از انجام عملیات و بهینهکردن هزینههای چرخه عمر با در نظر گرفتن کلیه ملاحظات ایمنی و مقولههای زیست محیطی میباشد . ارزیابی ریسک، مقولههای پایایی محصول را با ایمنی و مسائل زیست محیطی یکپارچه نموده و بنابراین میتواند بعنوان یک ابزار تصمیمگیری برای برنامهریزیهای تعمیرات، مورد ملاحظه قرار گیرد . برنامه ریزی تعمیرات مبتنی بر تحلیل ریسک، میتواند احتمال خرابی سیستم و عواقب ناشی از این خرابیها ( که میتوانند خطرات جانی، مالی و محیطی باشند ) را کاهش داده و به مدیریت، برای اتخاذ تصمیمات درست جهت سرمایهگذاری مناسب در زمینه نگهداری و تعمیرات کمک شایانی نماید و بدین ترتیب منجر به استفاده بهتر از داراییها و سرمایه موجود گردد .
این مقاله یک چارچوب مفهومی و کمی دانش را برای نگهداری و تعمیرات مبتنی بر ریسک ارائه مینماید . این چارچوب شامل ۳ ماژول اصلی میباشد : ماژول تخمین ریسک، ماژول ارزیابی ریسک و ماژول برنامهریزی تعمیرات که جزئیات این ماژولها ارائه خواهد شد . همچنین در انتها یک مطالعه موردی که کاربرد این روش را بطور عددی برای یک سیستم تهویه مطبوع نشان میدهد آورده شده است .