مقاله ارايه روش محاسبه شاخص عرضه و تقاضا و تعادل سازي آنها در سيستم هاي حمل و نقل همگاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در مطالعات مديريت ترافيك از صفحه ۱۲۳ تا ۱۳۶ منتشر شده است.
نام: ارايه روش محاسبه شاخص عرضه و تقاضا و تعادل سازي آنها در سيستم هاي حمل و نقل همگاني
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ناوگان
مقاله مسافر – کيلومتر جا به جا شده
مقاله استهلاک
مقاله اتوبوس برقي
مقاله اتوبوس ديزلي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي فيني عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حبيبيان ميقات

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در شرايطي که تقاضاي جا به جايي مسافر يک سيستم حمل و نقل همگاني به ظرفيت آن برسد، سياست گذاران با راه حل هاي مختلف افزايش عرضه و مديريت تقاضا مواجه مي شوند. در چنين مواردي ساده ترين راه، افزايش عرضه و به تبع آن افزايش ظرفيت سيستم است که به صورت تزريق ناوگان به سيستم انجام مي شود. در شرايطي که ظرفيت سيستم به سبب محدوديت هايي چون عدم امکان کاهش سرفاصله، قابل افزايش نباشد، بر حسب بودجه در اختيار، تغيير تکنولوژي حمل و نقل، استفاده از سيستم هاي کمکي يا راهکارهاي مديريت تقاضاي حمل و نقل پيشنهاد مي شود. به دليل هزينه باالاي ارتقاي تکنولوژي حمل و نقل در کريدورهاي حمل و نقل مسافر و در شرايط کمبود بودجه، راهکار استفاده از سيستم هاي کمکي تا زمان ارتقاي سيستم حمل و نقل همگاني، غالبا به عنوان يک راهکار کوتاه مدت مطرح مي شود. در چنين شرايطي به منظور عملکرد بهينه سيستم، تعداد ناوگان سيستم کمکي بايد با توجه به معيارهايي چون هزينه سرمايه گذاري اوليه و نسبت هزينه تعمير و نگهداري دو سيستم برآورد شود. هدف از اين مقاله، ارتقاي عملکرد سيستم هاي حمل و نقل همگاني و ضرورت پرداختن به سيستم هاي حمل و نقل همگاني و، نقش اساسي اين سيستم ها در جا به جايي مسافر در شبکه حمل و نقل است. همچنين با توجه سهم قابل توجه سيستم هاي حمل و نقل همگاني در جا به جايي، به تعادل رساندن شاخص هاي عرضه و تقاضا با بهره گيري از يک سيستم کمکي در شرايطي که هم از لحاظ هزينه و هم از لحاظ زمان و هم از لحاظ فني محدوديت هايي وجود دارد از اهميت خاصي برخوردار است. در اين مقاله پس از بيان کلياتي از ساختار شاخص ها و شاخص هاي عرضه و تقاضا در قالب مطالعه موردي (بررسي وضعيت اتوبوس برقي تهران ) و به منظور ايجاد تعادل در شاخص هاي عرضه و تقاضا، سيستم حمل و نقل کمکي پيشنهاد شده است. سپس روش محاسبه تعداد ناوگان موردنياز سيستم کمکي براي شبکه اتوبوس برقي ارايه شده است. شبکه اتوبوس برقي تهران به دليل محدوديت هاي تعداد کلي ناوگان و تامين انرژي ناوگان در قطعات مسير داراي ظرفيتي محدود است. هر چند احداث خطوط مترو به عنوان تکنولوژي برتر حمل و نقل در دستور کار گردانندگان سيستم قرار دارد ولي به سبب مشکلات هزينه اي و طولاني بودن زمان احداث آن در حال حاضر استفاده از سيستم اتوبوس ديزلي در کنار خطوط اتوبوس برقي به عنوان راهکار در نظر گرفته شده است. روش ارايه شده در اين مقاله، برآورد تعداد ناوگان اتوبوس هاي ديزلي به منظور به تعادل رساندن شاخص عرضه و تقاضا براي شبکه اتوبوس برقي را امکانپذير مي سازد.